alangalangkumitir

Javanese Manuscripts

SULUK PURWA DUKSINA


Anggita-dalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana kaping IV.

Sekar Dhangdhang-gendhis; 64 pada.

  1. Sapangate kang sun tedha singgih, sun amurwa Ki Purwa-duksina, apitutur ing rabine,  sedalu tanpa turu, garwanira den pituturi, pratingkah ing ngagesang, pacuwan ja tungkul, den bisa ataken basa, waspadaa sira marang sarireki, pacuwan tingalira.
  2. Baya iku yen tan den kawruhi, sayektine akeh wong kasasar, dene akeh renca/nane, yen sira sampun weruh, ing jatine sarira iki, saksat wruh ing Pangeran, iku jatenipun, aja ta kang kaya sira, lamun ora kena rencananing ngiblis, mangkona Nabi Adam.
  3. Prandene neng jroning swarga-di, pan kagodha dening belis laknat, prandene wus limpat reke, aja kaya sireku, sira malih ta yayi mami, dene dereng uninga, jatining pangawruh, prayoga atatakona, ariningsun tingal kang nyata ing ngurip, iku pagurogena.
  4. Garwanipun anauri aris, inggih nuwun pangandika tuwan, muga tulusena sihe, ing bodho katengsun, sapa sinten kang ngamadhangi, yen dede karsa dika, atulung marga-yu, Purwa-duksina angucap, pira bara yen ana sih ing Hyang Widdhi, atulung marang sira.
  5. Pituturingsun mring sira yayi, lamun ingsun yayi sampun [pejah], akramaa sira mangke, abektiya mring kakung, aja kaya amba ta iki, den olih / kakung toma, miwah yen amaguru, ngupaya kang ngutoma, ing jenenge tigang prakara ya kaki, iku den-ulatana.
  6. Kang kariyin pandhita wiladi, kaping kalih aboja-kirana, ping tigane iku mangke, pandhita amarsantun, iya iku pandhita aradin, lah iku gurokena, yayi mirah ingsun, garwane aris aturnya, kadi pundi tuduhe pandhita singgih, miwah boja-kirana.
  7. Lawan pandhita amarsantuni, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, pandhita wiladiku, ingkang sareh wuwusireki, tan wuruk sudi karya, barang lakon ingsun, tanpa dudoh aranira, ing wuwuse raharja teka lestari, satuhune pandhita.
  8. Anadene amarsantun iki, angatoken mulyaning sarira, kebag ing jagad pujine, sausike puniku, mapan iku wus dadi siji, mangan turune ika, dadi pujinipun, tekan wulu/ne salembar, karentege iya tansah dadi puji, iku pandhita mulya.
  9. Pandhita boja-kirana iki, tan pegat reke amangun tapa, amadhangi sarirane, anyegah nepsunipun, datan pegat amangun nepi, saciptane wus nyata, tan ana kadulu, sampun waluya sadaya, pangistune tan ana kawula swasti, wus karem marang ngora.
  10. Kang ngaja sira guroni iki, kang pandhita dadi kang mangkona, limang prakara kathahe, pandhita sipat iku, kang rumiyin puniku dadi, pandhita olah kardha, kapindhone iku, aja dursila ta ika, kaping pate kadanan pasungsung iki, iku aja mangkona.
  11. Tegese dadi sawiji-wiji, kang pandhita sipat mangke ika, sondoyan paes gawene, ana macapat iku, doyan sajen wawatekneki, ngucap daya mangana, mrih kacangcang iku, gawene sok doyan uwang, genthong ngumus pandhita madya / puniki, iku den singgahana.
  12. Iku kang ngaja sira guroni, iya iku cacade manusa, dene ta akeh dudune, nadyan sugiya ngilmu, yen mengkono dudu wong singgih, iku wong kabelasar, tuhu yen wong kupur, pakaryane ora ana, ngilmunipun den urupaken tan bunti, de karya pangasilan.
  13. Jamake akeh ngilmune pancing, akeh wong guguru kasambitan, dene akeh panyawise, singa katon den jaluk, arara mumundur tan keni, akeh wong anelasar, ing pangrungon ingsun, iku silih salah mongsa, angguru anut tawon kambu pan iki, boya etung ing temah.
  14. Iya iku yayi den pakeling, aja sira yayi ta mengkona, iku siya-siya bae, miwah yen anggeguru, takokena ujar kang ngiki, ingkang wolung prakara, den-tetela iku, wiwitan mas kawin Allah, lan Muhkama/d ping kalih aras lan kursi, iku den-takokena.
  15. Kaping tiga sri kawin ing wengi, lan rahina ping sakawan ika, lintang kallawan ngilmune, kaping limane iku, mas kawine jalu lan estri, iku lah takokena, kaping neme iku, mas kawine wulan ika, lan srengenge bumi langit iya iki, iku yatakokena.
  16. Ping wolu mas kawin suwarga-di, lan naraka iku takokena, den tetela ing lungguhe, mapan akeh katungkul, ujar iku kang den kawruhi, yayi pagurokena, ing sapungkur ingsun, garwane aris aturnya, inggih nuwun saking sih andika gusti, nuwun kawulakena.
  17. Kadi pundi padhange puniki, ingkang ngaran mas kawin ing Ngallah, lan Muhkammad-di jatine, lintang lan ngilmu iku, miwah ing Ngaras-kursi singgih, kawula padhangena, saking kula tungkul, andika pajarwa/nana, sapuniki mas kawine rina wengi, tuwan tetelakena.
  18. Purwa-duksina amuwus aris, areningsun wong ngayu mas mirah, mas kawin Allah tegese, lawan Muhkammad iku, patemone nur roh lan iki, lan uripira tunggal, tunggal rasa ningsun, mas kawin Ngaras punika, tegesipun patemon nira sajati, lawan dat ya Muhkammad.
  19. Anane mas kawine ing ngistri, lawan priya patemon ing jasad, kalawan nyawa wajibe, iku pan tunggalipun, wonteni mas ing kawineki, ya Aras-kursi ika, patemone iku, ing sungsum babalungira, panunggale nur banyu rasa kang suci, ing sungsum amirasa.
  20. Pangandikane kang sampun luwih, aja nembah lamun durung ngawas, tuwas kangilan temahe, saweneh sasar susur, amangeran marang nging belis, nembah ing tawang tuwang, ingkang tanpa wujud, kepaung amenek warsah, panyanane idhep woh/e aneng nginggil, tur wohe aneng ngandhap.
  21. Pangandikane kang sampun licin, lumaku turu ya asalat, menenge dadi bektine, pan nora wektu-wektu, panembahe kang sampun luwih, kadi ilining toya, bengawan limintu, kang wus awas ing panembah, nora pegat sambahira rina wengi, iku jatining sembah.
  22. Ana dene kang lintang puniki, mas kawine ing ngilmu punika, garib mutaka jatine, patemon langit iku, lawan dagingira puniki, tegese osikira, apa jroning jantung, mas kawine bumi ika, lawan langit patemone uteg singgih, lawan sirolah ika.
  23. Anadene mas kawin ing wengi, lan rahina patemone netra, puputih lawan irenge, lah iya tegesipun, patemone kawula gusti, iku campuh ing rasa, ing misrane iku, /mas kawine swarga iku, lan naraka patemone nepsu iki, kelawan budi ika.
  24. Panunggale angawruhi dhiri, tingalane becik ala ika, iya sikune wektune, yen wus nyata ing ngriku, prabedane lan tunggal neki, bongga basa walika, manira angrungu, garwane aris aturnya, kados pundi panunggale dadi siji, rarasanta punika.
  25. Purwa-duksina amuwus aris, panunggale ing suwung yayinta, ing kono tunggal tingale, sakehe wujud iku, pan ing kono panunggal neki, iya waspadakena, ing wuwus puniku, garmane aris aturnya, kadi pundi wonten wong ngatakon malih, patakonan mangkona.
  26. Kang ingaran iman kadi pundi, kenyatahane tokit punika, makripat paran tegese, padhangena pukulun, tetelane sawiji-wiji, kawula dereng wikan, padhang/e puniku, Purwa-duksina angucap, ya samengko pamanggihira puniki, nora ngulati Allah.
  27. Iya iku urip kang sajati, kang ingaran reke tokit kita, adhep iku sajatine, nora nana kapupu, kang angucap puniku singgih, ingkang ingaran Allah, tan roro tetelu, iya arane sarira, tokit iku tingale roh kang sajati, nyatane yen kahanan.
  28. Anadene yayi sira iki, sejatine Suksma urip ika, kang Suksma nyata awale, kabeh dudu roh iku, raga iki iku ta yayi, yen wus wruh ing mangkona, sampurna puniku, ilang kalek mahkluk ika, iya iku kang ngaran manusa jati, dene wus badan suksma.
  29. Anadene kang dereng ngudani, wedi miyak tetebeng punika, dene akeh durakane, aran tetebeng ngiku, pakumpulan sakeh riinicik, aling-aling punika, nabi wali iku miwah / kang mukmin punika, garwanira wuwuse arum amanis, miwah tingal sakedhap.
  30. Lawan laku satindak puniki, miwah mangan sakepel punika, anginum sacegok mangke, tedahena pukulun, lawan nyandhang sasuwir iki, amba pan dereng wikan, padhange puniku, Purwa-duksina angucap, mirah ingsun wong ayu juwita mami, pilih kang kaya sira.
  31. Anadene jaruman ing ngati, kawruhira sampurnane ika, jenenge ati elinge, ujar sakecap iku, apan penet jenenge iki, laku satindak ika, panarima iku, tingale pan cakep ika, maring ekram tegese nginum satu tri, nyatane maring ngiman.
  32. Tegese mangan sakepel iki, iya Al[l]ah kang kacipteng nala, nyandhang sasuwir jatine, pujinira puniku, yen kawayang sajroning ngati, iiku jatine gesang, tan kanginan iku, dene angrasa papadha, iya iku wong ayu ingaran supi, dene sampu/n/ makripat.
  33. Nora nana yayi amal iki, amung siji amalira dhawak, saosik layarane, garwanira amatur, sedyanira arum amanis, inggih kawula nedha, saking sih wong agung, andika wejang kawula, aneng dunya ngakerat nuntuna singgih, tulus marga raharja.
  34. Kawula kakang ataken malih, kados pundi wong lara punika, agampang pae kanane, kawula pan dereng wruh, duk nalika ambayah uni, anglampahi kawula, dereng wruh puniku, duk lagya pongah-pangiyan, lan punapa puniki westane singgih, miwah duk cengengira.
  35. Alam apan duk ana ta singgih, padhangena amba dereng wikan, Purwa-duksina wuwuse, dhuh yayi mirah ingsun, baya sira juwita mami, mirah kumala retna, gurune wong ayu, lah kene karasa lara, alam tupet dene tembe angrasani, den eling maring Suksma.
  36. Ana/dene lagi wayah iki, alam tobat iku namanira, lagi pongah-pangih mangke, alami sanget iku, pakumpulan rasa sakalir, nanging tanbuh karasa, duk samana iku, ingaranan gaibbollah, lagi cengeng ingaranan alam sahir, jagad langgeng duk baka.
  37. Garwanira matur angabekti, punapa katon wau semana, punapa reke tingale, ingkang dhateng rumuhun, tetelane sawiji-wiji, lah kakang padhangena, amba guruningsun, Purwa-duksina angucap, kang rumiyin Jabarail tompa wangsit, abang cahyane ika.
  38. Kaping kalih cahyane Mingkail, warnanira iko ilatira, ping tiga Israpil mangke, wedale putih iku, saking cahya netra puniki, wedalipunpan abang, pitu watekipun, kang ngijo tengen ingaran, ya Israpil kang cahya iku ya kuning, medal ing bathukira.
  39. Iya iku tingal ingkang pasthi, na/dyan ana kang tigang prakara,yen nora nana sijine, lara kabeh tinemu, durung teka ing patineki, yen wus uninga ika, denemut sireku, Ngijrahil kang duwe ilat, mapan Muhkammad puniku Nabi singgih, dadya tumekeng pejah.
  40. Wus adungkap lawang iku yayi, ing segara penyu wastanira, wis liwat sira ing kene, nulya mancat sireku, ing segara istikar iki, sampun liwat punika, anulya puniku, karane den kawruhana, gya andungkap sagara malih puniki, segara istigena.
  41. Sampun liwat kang cahya puniki, duk angambah ing sagara kiyam, ing kono wus liwat mangke, segara rante iku, wus andungkap ing Ngaras-kursi, miwah ing dhingdhing Jalal, iku duk kadulu, ing ngalam kalih prakara, wus tumingal ing ngalam kait puniki, alam kiyamah menga.
  42. / Ing ngriku nyawa kandhege malih, duk tumingal ing segara cahya, ngaliwati ing weninge, garwanira umatur, kang pundi tegese puniki, segara penyu ika, tuduhna pukulun, miwah segara istikar, kakekate puniku sawiji-wiji, lah kakang padhangena.
  43. Purwa-duksina amuwus aris, mirah ing wang kasumaning tilam, ingsun minongka sepuhe, ayunira anulus, baya sira guruning ngistri, amartanana jiwa, kusumaning ayu, sira angling lipur brongta, ing tegese sagara penyu puniki, iku wangsul manira.
  44. Anadene segara puniki, kang ngistikar panjeneng ku nira, miwah istigena kiye, wudelira puniku, iya iku segara dhiri, segara penyui ika, sikutira iku, segara rante punika, pan tegese iya ususira iki, yen sira dereng wikan.
  45. Anadene sagara pu/niki, ingkang ingaran segara cahya, tegese jajantung mangke, segara kiyam iku, iya dhadhanira puniki, segara cahya ika, netranira iku, iku kathah ing segara, ingkang tumrap puniku segara dhiri, nyatane ingkang raga.
  46. Garwanira apan matur malih, kadi pundi wonten wong tatanya, Dhingdhing Jalal kakekate, punika Aras iku, ingaran Kursi kang adi, yeku ta kawruhana, ing ngagesang iku, yen nora weruha sira, durung weruh ingaranan badan iki, apa ta yen amora.
  47. Kang ngaran wot siratal mustakim, padhangena amba dereng wikan, ing luhure iku mangke, Purwa-duksina muwus, kang ingaran Aras puniki, iya pangambunira, kang ngaran puniku, wong karana Allah ika,  ilatira puniku mangke ta kaki, tegese atenira.
  48. Anadene timbangan puniki, baunira kang kuwat puni/ka, pamilihira ta mangke, gunung Tursina iku, irungira iku ta yayi, ing kono enggonira, sang nyawa akumpul, ing gulune siningsetan, nyawa iku angrasa lara sakalir, miwah paningalira.
  49. Sampun dhungkap lawange kaesthi, nyawa ingkang nganeng ngalam dunya, ing kono iku ta mangke, alam miya puniku, iya bathukira puniki, alam kaet punika, ing githok puniku, ing kono kandheg ing nyawa, duk tumingal cahya Muhkammad puniki, ing kono kandheg nyawa.
  50. Sawuse aneng kono ta yayi, malekat utusan ingkang prapta, amundhut nyawa karsane, Ngijrail ta puniku, maring langit paranireki, langit pipitu ika, dadalane iku, ingkono amanggih rupa, cahyanira lir pendah purnama siddhi, surat ananing Suksma.
  51. Garwanipu/n atatanya aris, kadi pundi kang langit punika, sal sahil ika jatine, Purwa-duksina muwus, anadene kang ngaran langit, ya ing cacekak ira, kang bumi ya iku, sasore ing langitira, anadene malekat Ngijrail iki, iku kakawahira.
  52. Anadene aruman puniki, sajatine aren-aren ira, puniku mesthi tegese, runwanakirun iku, sejatine wuwukuneki, iya den kawruhana, yayi ujar ingsun, kang rayi aris aturnya, kadi pundi kang pinanggih jroning pati, duk lagine sekarat.
  53. Purwa-duksina amuwus aris, kang pinanggih yayi duk sekarat, pasthi rupanira dhewe, ya wis angrasa iku, panunggale pan dadi siji, anging amawi surat, kang rupa puniku, abane muji Pangeran, iya iku kang nga/ran Muhkammad jati, tuladhaning Pangeran.
  54. Iya iku ujar kang piningit, pan puniku jatine sekarat, larangan kang luwih mangke, mulane wong kang luhung, aling-aling kang den-kandeli, nora ambuka ujar, wau kang puniku, dene medharken kekeran, ujar iku lir ngadu pucuk ing ngeri, patine tibeng jurang.
  55. Garwanipun matur angabekti, inggih nuwun saking sedya tuwan, muga tulusa esihe, wicanten kang puniku, kadi pundi teges ing linggih, kang ngaran nyawa ika, kawula dereng wruh, tuduhe satunggal-tunggal, nyawa iku akeh kang ngucap puniki, dereng wikan ing nyawa.
  56. Purwa-duksina amuwus aris, areningsun wong ayu mas mirah, kang ingaran nyawa mangke, limang prakara iku ingaranan nyawa puniki, awiwitan nur ika, kaping kalihipun, kang ngeroh mangke punika, ping tigane aka/le punika yayi, sakawan lan lekira.
  57. Ping limane kalam iku yayi, iya iku sajatine nyawa, yen sira dereng wruh mangke, tegese kang nur iku, amadhangi kahanan neki, tegesing ing roh ika, uripira iku, tegese kalam pujika, pangandika sakehe kang den rasani, akal lan batinira.
  58. Ingkang ngelih jenengira iki, iya iku kang ingaran nyawa, den jangkepi lima mangke,  puniku tuduhipun, dadya nora anut byung iki, wong saweneh angucap, maring nyawa iku, boya wikan maring nyawa, garwanira matur sarya angabekti, singgih kawula nedha.
  59. Dug gaibe apa wastaneki, nyawa ika lagi ana wadhah, dhuh kakang paran jatine, Purwa-duksina muwus, duk gaibe puniku yayi, sampun ta a/ran tunggal, neptu gaibipun, lagi nak kudule cahya, tunggal lena kang ngaran nukat puniki, misih kumpul ing nyawa.
  60. Ingaranan padhang mangke iki, iya nyawa ing gantungan ika, seje lapal ku nyatane, tunggale ta puniku, ulu iyah puniku tunggil, lintang johar punika, nyawa jatinipun, mulane gumlar ing jagad, iya nyawa kang bisa anitis iki, oleh ajaning Suksma.
  61. Muhkammad ika datan kakalih, sajatine yayah nyawanira, puniku yayi tunggale, mulane akeh tungkul, ujar iku den walik-walik, mulane akeh aran, dene kiyas iku, pinatut lawan pandhita, ya mulane akeh rarasan puniki, kabeh padha kanggenan.
  62. Kang wus nyata nora den singgahi, ujar iku sampun anerawang, data/n ana wawangene, norana bastu suwung, sampun manjing ing kupur kapir, ing sajatine gesang, lamun nora iku, jatine manusa ika, reh kang kandheg tingale manusa sepi, dene dereng uninga.
  63. Garwanipun gupuh anungkemi, gusti ningsun ing dunya ngakerat, andika kang nga[s]ih mangke, sasampune ing ngriku, pituduhe sawiji-wiji, kadi pundi ta tuwan, tetep ing pangawruh, ing mangke terange ika, yen botena tuwan atuduhana margi, tuwan panutan amba.
  64. Purwa-duksina amuwus aris, ariningsun wong ayu ing swarga, mangkona gusti tegese, wus ilang tingalipun, nepsunira wus leburen ning, pangucape wus ilang, dadya liwang-liwung, ing swarga nora karasan, ing neraka tan arsa panggih-pinanggih, dene sampurna purba.
  65. Sampun telas purwa kang / tinulis, dipun sami antuk karaharja, nedha pangapura mangke, antuk ambisa wuyung, datan patut amawi gendhing, wau kang anunurat, ing wong sisinau, sakathahe ingkang maca, sampun wonten esak-esak ingkang ati, saking bodho kawula.

Kapethik saking Serat suluk jaman karaton-dalem ing surakarta.

ULAH ASMARA PAMBUKANING RASA WANITA


 Ulah Asmara Dalam Membuka Dan Mempercepat Orgasme Perempuan
Dalam Serat Centhini Jilid 2 Pupuh 107 Asmadana.

Dalam masyarakat Jawa adab dan tatacara sebelum melakukan hubungan asmaragama  juga diajarkan sebagai contoh; ritualisasi seksual juga diungkapkan dalam Serat Centhini, termasuk soal tata krama dalam melakukan hubungan seksual antar-suami-istri. Dalam berhubungan, misalnya, harus empan papan. Maksudnya, mengetahui situasi, tempat, dan keadaan, tidak tergesa-gesa, dan juga merupakan keinginan bersama.

Selain mendasarkan diri pada tata krama menurut budaya Jawa, tata krama ini juga mendasarkan diri pada hadits Nabi Muhammad SAW. Misalnya, sebelum melakukan hubungan seksual, seyogianya mandi terlebih dahulu. Setelah itu berdandan dan memakai wewangian. Sebelum mulai, berdoa lebih dulu dengan mengucapkan syahadat.

Selain itu masyarakat Jawa juga mengenal kalender seksual. “Ini berkaitan dengan masalah rasa perempuan, yang berhubungan dengan organ genital seksualnya. Satu asumsi bahwa setiap hari organ genital seksual yang sensitif pada perempuan, selalu berpindah tempat, sesuai dengan tinggi rendahnya bulan. Ini berdasar pada kalender Jawa. “Dengan mendasarkan pada kalender seksual, pasangan dapat mencapai puncak kepuasan secara bersama-sama,”

Dalam Serat Centhini Jilid 2 Pupuh 107 Asmaradana pada 1 – 28  terdapat pemberlajaran  diuraikan secara  gamblang soal “ulah asmara” yang berhubungan dengan lokasi genital yang sensitif dalam kaitannya dengan permainan seks. Misalnya, cara membuka atau mempercepat orgasme bagi perempuan, serta mencegah agar lelaki tidak cepat ejakulasi.  Selain diungkap mengenai tata cara, etika, dan ritualisasi, dalam Pupuh Asamaradana tersebut juga diulas pula bentuk-bentuk serta pose hubungan seksual yang seharusnya dilakukan. Semua itu dimaksudkan agar pasangan dapat mencapai kepuasan bersama-sama. “Hubungan seksual tidak hanya sekadar pemuasan nafsu lelaki maupun perempuan, tetapi juga sebagai bentuk ungkapan perasaan cinta kasih, proses prokreasi, dan seks sekaligus sebagai wahana ibadah,” berikut suntingan teks dan terjemahannya :

ASMARADANA

Wusnya wanci lingsir ratri | Ki Saloka Kartipala | Palakarti katigane | samya aso mring modinan | de para waranggana | mantuk maring têngganipun | sadhiya lamun kampiran ||

Sudah waktunya menjelang malam, mereka bertiga Ki Saloka Kartipala Palakarti pulang beristirahat di tempatnya masing-masing dengan para waranggana (penyanyi, penari) dan bersedia apabila mereka datang kerumahnya.

Kang kantun anèng pandhapi | gunême tan ana kêmba | gupruk gar-gêr sru gujênge | Mas Cêbolang lon lingira | Kiyai Amongtrustha | paranta darunanipun | pra apsari asih trêsna ||

Dan yang masih ada di pandapa, saling bercakap-cakap dan saling sendau gurau, sedangkan Mas Cebolang bertanya dengan nada yang pelan kepada  Kyai Amongtrusha,  bagaimana asal muasalnya para apsari (waranggana) mempunyai rasa kasih dan sayang.

Niku anak wontên kalih | saking isarat myang tingkah | kang kalêbêt tyasing wadon | kasiyat saking pandhita | Lukmanulyakin nama | bab kêmate apulang-hyun | dununge rasèng wanita ||

Yaitu ada dua hal :  syarat-syarat tertentu (jamu), tingkah laku (tata krama) dan juga termasuk perasaan/hatinya wanita, merupakan sebuah ajaran dari Pandhita yang bernama Lukmanulyakin, sedangkan bab nikmatnya berulah asmara berada pada rahasia rasa wanita.

Ing dalêm saari-ratri | awit suruping Hyang Arka | tumêkèng pêndhak surupe | rahsa angalih panggonan | anut lampahing tanggal | sapisan nêmbêlas gathuk | têkèng tanggal tigangdasa ||

Di dalam sehari semalam mulai terbenamnya matahari sampai dengan terbenamnya lagi, rasa itu akan berpindah tempatnya mengikuti berububahnya tanggal satu sampai dengan tanggal enam belas selasai dan selanjutnya sampai tanggal tiga puluh.

Lamun ayun pulang rêsmi | anuju tanggal sapisan | awit arasên bathuke | tanggal pindho awit ngaras | pupusêr tanggal tiga | wiwit mijêt wêntisipun | kanan kering karo pisan ||

Apabila hendak berulah asmara pada tanggal satu di daerah kening harus dilakukan cumbuan dengan mencium atau menjilat, tanggal dua di daerah puser, tanggal tiga  di daerah betis kanan dan kiri.

Ping pat mijêt lêngên kalih | kaping lima awit ngaras | ing prêmbayun kalih cêcêg | Ki Têngara Mas Cêbolang | Nurwitri sami latah | de tanggal kaping nêmipun | kawit ngaras slaning imba ||

Yang keempat di daerah lengan kira dan kanan , kelima disekitar panyudara, telinga kanan dan kiri, dan Ki tengara, Mas Cebolang serta Nurwitri sama-sama latahnya, sedangkan pada tanggal keenam berpindah di daerah diantara alis.

Tanggal kaping pitu awit | ngaras slaning payudara | ping wolu ngaras lathine | ing nginggil lawan ing ngandhap | tanggale kaping sanga | mijêt pupu kalihipun | sarta angusap walikat ||

Sedangkan tanggal ketujuh di terletak diantara sela-selanya payudara kanan kiri, kedelapan terdapat pada bibir atas dan bawah, dan pada tanggal sembilan berpindah di betis kanan dan kiri serta di sekitar pundak (belikat).

Tanggal ping sadasa awit | garapên wêtênge ika | ping sawlas ngaras granane | ping rolas ngusap walikat | tanggal ping tigawêlas | wiwit angaras prêmbayun | jumbuh lan tanggal ping lima ||

Tanggal sepuluh beralih di daerah  perut, kesebelas terdapat hidungnya, keduabelas di daerah pundak (belikat), tanggal tiga belas terletak didaerah payudara, sama pada saat tanggal ke lima belas.

Kaping kawanwêlas wiwit | ngaras lathi ngusap suryan | ping gangsalwêlas wus pantog | wiwit ngaras kalih imba | puniku yèn linakyan | kalangkung utamanipun | awit punika wanita ||

Yang keempat belas mulai mencium bibir dan mengusap wajah, yang kelima belas selesai dan mulai di mulai lagi pada kedua alisnya, itu yang harus diperlakukan dan alangkah mulianya sebagai seorang wanita.

Pakolèh rahsa kang luwih | nikmat kalawan manpangat | de kapêndêng panggonane | dèn ungsir têmah glis mêdal | katarik gunging trêsna | pun wadon mring kakungipun | tan darbe cipta liyanya ||

Akan mendapat rasa nikmat yang lebih dan bermanfaat apabila dilakukan pada tempatnya, agar supaya cepat keluar karena tertarik dengan besarnya rasa cinta seorang wanita terhadap pasangannya serta tidak mempunyai perasaan lainnya kecuali terhadap pasangannya.

Trênyuh tyas mung ciptèng laki | tamat kang saking prêtingkah | wontên malih saking êmèl | bilih nuju among raras | punika kang winaca | Alahuma jannibinus | saetan mara jattana ||

Belas kasihnya hannya pada pasangannya, selesai sudah pelajaran  tersebut, dan ada lagi rapal atau doa bila sedang ulah asmara dan ini yang wajib dibaca  Alahuma jannibinus  syaetan mara jattana.

Yèn badhe bêtah kêpati | ron lêgundhi ron widurya | myang babakan trênggulune | pinipisa ingkang lêmbat | ginalintir inguntal | lah punika èsmunipun | winaca ping kalih wêlas ||

Apabila mengingingkan bertahan lama dalam berulah asmara; inilah ramuannya daun legundi, daun widuri dan babakan pule, ditumbuh halus lalu di buat seperti pil dan dikeringkan, dan sebelum berulah asmara (bermain cinta) diminum dan selanjutnya dengan membaca rapal atau doa sebanyak dua belas kali.

Kumala sahaheka di | kun payakun ilaika | datuka muka natane | -ka Allahuma yamuka | nunujra rumnya ala | huyamuka datbiramu | ika sangkrama rakiman ||

Kumala sahaheka di  kun payakun ilaika  datuka muka nataneka Allahuma yamuka nunujra rumnya ala huyamuka datbiramu ika sangkrama rakiman.

Yêkti kuwat dakarnèki | sartane tan nuntên mêdal | wontên mèl pangampêt manèh | kaol saking tiyang sabrang | bilih ayun sahuwat | winacaa kaping têlu | yêkti dangu wêdalira ||

Pastilah kuwat zakarnya serta tidak akan cepat keluar (orgasme) dan ada lagi rapal atau doa untuk menahannya, kaol dari orang manca nagara bila hendak berhubungan agar rapal atau doa tersebut dibaca tiga kali pasti akan bertahan lama keluarnya (orgasme).

Ari panas rênggang bumi | ari hujan rapêt kisma | utawi dènusapake | marang darbèking wanita | rapêt kadi parawan | yèn arsa miyoskên gupuh | mung winalik êmèlira ||

“Ari panas rênggang bumi, ari hujan rapêt kisma” (cuaca yang panas membuat bumi pecah-pecah dan saat cuaca hujan tanah akan merapat kembali) apabila rapal tersebut diusap-usapkan pada kemaluan wanita akan menjadi rapet (kencang) kembali seperti masih perawan, dan apabila berkeinginkan cepat mengahiri permainan ulah asmara hannya dengan membalik rapal atau doannya.

Pami botên akaronsih | nanging sagêd trusing rahsa | amung gêmriming mundrine | pinidih niki mèlira | kunta ngalai mukadas | brai mung punika sampun | yêkti kumyus marawayan ||

Apabila tidak menginginkan bercinta tetapi ingin mendapatkan rasa yang nikmat (wanita) hannya dengan memilin/mengusap puting susunya, inilah rapal atau doanya “kunta ngalai mukadas brai” cukup sudah pasti akan terasa bergetar dan melambung diawang-awang.

Utamine sahuwati | lawan wadone priyangga | aywa raosan salire | tuwin ywa angalêmbana | sakawit amaosa | tangawud sawuse putus | lajêng maos Bissêmilah ||

Yang terbaik saat melakukan ulah asmara (bercinta) dengan pasangannya janganlah membicarakan semua hal jangan memuja, lebih baik membaca istifar dan setelah selesai dilanjutkan dengan membaca bismillah.

Hirakêmanirakimin | nuntên amaos rabana | rabini rabi inni-ne | wêdaling kang punang rahsa | (m)bun-bunan tiniyupa | ywa ambêkan kaping têlu | ing batin maos punika ||

Hirrahmanirrahim, selanjutnya membaca rabana rabini rabiinni-ne, pada saat keluarnya rasa cinta, tiyuplah ubun-ubunnya tiga kali dengan menahan nafas, dan dalam batinnya sambil mengucapkan doa berikut ini :

Bismilah rahmanir rahkim | macan putih ana (n)dhadha | umêtu banyu uripe | ing urip sajroning toya | lailaha ilolahu | Mukhamad Rasulolahu | wontên malih sarat-sarat ||

“Bismillahirrahmanirrahim macan putih ana dhadha umetu banyu uripe, ing urip sajroning toya laillaha ilallahu Muhammad Rasulullahu” dan masih ada lagi syarat-syarat yang lain.

Mawi lapal sinêrat ing | dhaharan ron dalancang | punika anak wêrdine | parimbonira binuka | sadaya samya miyat | katrinya anurun guyup | winantu sukaning driya ||

Dengan lapal yang tertulis di makanan yang bungkus dengan daun dalancang, yang mengandung maksud; agar membuka primbonnya, semuanya tampak dan ketiga mematuhi dengan rasa gembira tanpa ada paksaan.

Mas Cêbolang tanya malih | èstri mrih saekapraya | kadiparan ing sarate | Amongtrustha mèsêm lingnya | anak pratingkah kasar | ing sawusira pulang hyun | têka kèndêlna kewala ||

Mas Cebolang bertanya kembali, bagaimana agar wanita menuruti segala kemauan? Apa syaratnya? Amongtrustha tersenyum, apabila ada prilaku yang kasar setelah melakukan ulah asmara (bercinta) diamkanlah saja.

Aywa nganggo dènbêrsihi | nulya kagêm rambah-rambah | marang wong wadon sanèse | sadaya ingkang kaambah | adat kang wus kalakyan | nadyan nganti èstri wolu | sadaya anunggal karsa ||

Jangan sampai dibersihkan, selanjutnya dapat digunakan berungkali dengan perempuan lainnya, semua yang pernah dilakukan dan kebiasaan yang sudah terjadi meskipun mempunyai istri sampai delapan tetapi semuanya satu kehendak (saling bisa menerima/memahami).

wontên ingkang alus malih | pangèdhêpan pangasiyan | miwah saeka kaptine | ananging punika sarat | kêdah mangsuk ing angga | sadhengaha tingkahipun | watone klêbêt dhadharan ||

Ada lagi cara yang lebih halus lagi yaitu lewat kedhipan mata atau pengasihan agar menurut  seia sekata tetapi ada syarat yang harus dilakukan yaitu  merasuk di badan dan bagaimanapun caranya agar syarat tersebut dapat dimasukkan kedalam makanan.

Kumpule kêrokan dhiri | wontên kalihwlas pangenan| pasung myang kalamênjinge | kukulung ati kalawan | kêkèlèk kalihira | tuwin têkukaning sikut | ingkang têngên miwah kiwa ||

Ada empat belas tempat di badan yang harus digosok, mulai dari muka dan leher, uluhati dan kedua ketiak serta lipatan lengan kanan dan kiri (siku).

Têkukan gêl-ugêl kalih | èpèk-èpèk kalih pisan | slaning jêmpol asta karo | kalawan kalih walakang | têkukan dhêngkul samya | tungkak kalih myang slanipun | jêmpolan suku kalihnya ||

Pergelangan tangan kanan kiri, kedua telapak tangan, diantara ibu jari kanan kiri serta di kedua pangkal paha,  kedua lipatan lutut serta dua tumit dan diantara dua jempol kaki.

Jangkêp kalihwêlas warni | nulya winoran kalawan | ing rahsane pribadine | wus kumpul dadya satunggal | tinrap pèk-èpèk kiwa | asta kanan ngudhêg gupuh | maos Ya Allah Mukhamad ||

Lengkap sudah kedua belas macam, selanjutnya disatukan dengan rasa pribadinya, setalah terkumpul jadi satu, ditaruh di telapak tangan kiri sedangkan tangan kanan mengaduk-aduk dengan membaca Ya Allah Muhammad.

La makbuda ilolahi | la nujudda ilolaha | ping tiga nulya winorke | dhaharan myang (n)juk-unjukan | ingasungakên marang | pun êndi kang dadya kalbu | Insa Allah asih trêsna ||

La makbuda ilallahi la nujudda ilallaha tiga kali selanjutnya dicampur dengan makanan dan minuman, serta harus menyakinkan diri apa yang telah diniatkan Insya Allah rasa cinta dan kasih sayang akan didapatkan.

Taksih kathah ingkang warni | nanging punika wus cêkap | winantu lawan bêgjane | sadaya nuwun turira | wus wanci gagat enjang | Amongtrustha lingira rum | prayoga sami bibaran ||

Masih banyak macamnya tetapi ini sudah cukup, dan semua kembali pada keberuntungannya, semua mengucapkan trimakasih  dan waktu telah memasuki pagi hari Amongtrusha berucap sambil tersenyum dan sebaiknya sama-sama membubarkan diri.

Demikianlah sedikit uraian tentang ulah asmara dalam membuka dan mempecepat orgasme pada wanita, yang saya sadur dari Serat Centhini jilid 2 pupuh 107 yang terangkum dalam metrum macapat sekar Asmaradana, mudah-mudahan dengan sekelumit cerita  masalah seks sebagaimana pandangan masyarakat Jawa yang selama ini kita terima dapat menambah wawasan dan kebebasan yang sama dalam mengungkapkan pengalaman seksualnya, padahal selama ini penggambaran wanita Jawa yang selalu digambarkan bersifat pasrah, dan nrima kepada lelaki bahkan cenderung pemalu dan tertutup.

Dan mohon maaf bila ada terjemahan yang kurang cocok, serta mohon perkenannya bagi para pembaca yang budiman untuk mengoreksi dan membetulkan bila ada kesalahan dalam mengalihkan kedalam bahasa Indonesia. Nuwun. @@K

Mas Kumitir.

SERAT PUJIAN HONG ILAHENG


Hong tata winanci, awigênam astu namassidhêm.

Punika turuning Jawata watak nawa sanga, tatkala taksih awang-awang uwung-uwung, tan ana bumi lan langit, jagad iki sêmana apurwa tan ana wétan, ana duksina tan ana kidul, ana byabya tan ana kulon. Tan ana nèriti tan ana êlor. Ana luhur tan ana gêgana, ana madya tan ana têngah, ana ngandhap tan ana ngisor, ana têpi tan ana pinggir, nanging tanpa rupa. Rupané sêmana kaya êbun, mungguh pucuking alang-alang, agilar-gilar aputih rupané sêmana, ingaran Sang Hyang Jagad Mungku wiji Wisésa.

Sang Hyang Jagad Mungkuwiji Wisésa, wênang agawé tan wênang ginawé, wênang misésa tan wênang winisésa, wênang ayoga tan kênani yoga, ing kono yoga, mêdal Sang Hyang Jagad Prêmana Wisésa, ayoga mêdal Sang Arta Ètu, basa arta wêwilangan, Ètu bawuring jagad iki sêmana, misih wêwilangan. Kéwala kinèn a-[2]yoga, déné Sang Hyang Jagad Mungkuwiji Wisésa, èh Prêmana Wisésa, kita yogaa maning, ora dadèkkên jagad. Yoga kita iku, ing kono ayoga, mêdal Sang Hyang Prêmana Wisésa, ing kono ana manungsa, mulané ana lintang jagad iki sêmana, Sang Prêmana Wisésa yoga sawagêngira, rupané kaya anak-anakan kêncana, ingaranan Sang Anangkurat. Sinung tingal kiwa têngên. Mulané ana srêngéngé, sinungan idêp ngisor dhuwur, mulané ana bumi lan langit. Jagad iki sêmana, sinungan alis kiwa têngên. Mulané ana kuwung, sinungan ambêkan. Mulané ana angin jagad iki sêmana, sinungan pasu kiwa têngên. Mulané ana gunung jagad iki sêmana, sinungan kuping kiwa têngên, mulané ana pèpèrèng, sinungan cangkêm. Mulané ana guwa, jagad iki sêmana bisa kêdhèp. Mulané ana clèrèt, mulané ana gêlap. Bisa wahing jagad iki sêmana bisa watuk. Mulané ana gludhug, bisa sê-[3]gu, mulané ana gêrah, bisa atob. Mulané ana gêtêr, bisa polah, mulané ana lindhu, bisa ngadêg. Sang Candhalasêkti arané, mulané ana téja, jagad iki sêmana.

Sinigêg sakarêng, punika pangandikaning Sang Jagad Prêmana Wisésa, èh Prêmana Wisésa, kita yogaa maning, ora dadèkakên jagad, yoga kita iku, mêdal Sang Nata Wisésa, nuli yoga Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Wênang yoga Sang Hyang Tunggal. Sang Hyang Tunggal nuli yoga Sang Hyang Guru, Guru ayoga Bathara Sambu, pêmbarêpé Mahadéwa, panêngahé Wisnu, wuragilé Hyang Wisnu mêdal saking ampêru, ngusap dhadhané mêdal Éndra, korut kamané mêdal Bathara Kamajaya, nuntên ngandika, Hyang Guru mring Bathara Narada, amêncarakên Tinjomaya, sampun dhawuh kang pangandika, sarirané sadaya, singa sanga kang dèn usap dadi déwa, mila dados déwa watak nawa sanga.

[4]Sinigêg sakathahing para Jawata, punika rêtané Bathara Guru, kang tiba séla sana sèwu, bêntar kapara sèwu, dadi kang watu sèwu, dadi kang watu sèwu, mila dalasan mangké watu dadi sajagad. Yogané Bathara Guru, mêdal kimplêngkimplêng ingaranan Sang Kémalé, bisa molah, ingaranan Sang Kamasalah, bisa ngadêg Sang Candhalasêkti arané, ing kono ginunturan. Sakèhing Jawata watak nawa sanga, sakathahing Guntur Wédang, Guntur Watu, punapa dènè Guntur Gêni, sakathahing para Jawata watak nawa sanga, sami anurunakên guntur, tan ana tumama, ora sangsaya suda, malah sangsaya gêdhé kêlawun-lawun. Ing kono kocap bêbandhêm. Sampun pêpak dandananing sarira, nuntên minggah ing gêgana, panggih lan wong tuwané Sang Hyang Bathara Guru.

Hong Ilahèng prayogyanira, Sang Hyang Kamasalah, têngarannya kadi daging, Sang Kémalé kadi Bramésthika murub. Ta amarab-arab. Anêkakakên  praba-[5]wa, kêtug lindhu lan prahara, gêtêr patêr tan pantara, alumaku tanpa suku, alémbéhan tanpa tangan. Aningali tanpa nétra, amiyarsa tanpa karna, ambêkan kang tanpa grana, acêlathu tanpa lidhah, angên-angên tanpa driya.

Hong prayogyanira, Sang Buwana sariraku, randhu kêpuh pangadêgku, rambutku Sang Kuraméyan. Raiku lêmah paèsan. Mataku socaning manuk. Kupingku Sang Plêmpêngan. Irungku lèng-lènging angin. Cangkêmku Sang Guwaningwang, lambéku Sang Sarapati, untuku Sang Watu Réjéng, ilatku Sang lêmah polah, janggutku Sang Watusumong, gulu sang lêmah dhèdhèt. Salangku Sang Darmaraja, bauku lêmah nêraju, ula-ula lêmah gigiring sapi, cangklèkan lêmah lêmpitan. Dhadhaku salungka-lungka, wêtêngku Sang Lêmah mêndhak. Susuku Sang Gunung kêmbar, wangkongku sapucung tugêl. Silitku lèng-lènging landhak. Paturonku lêmah blêbèran, uyuhku banyu pancuran, wê-[6]ntisku lêmah bajangan, dlamakanku lêmah sétra, tindakku lindhu prahara, gêtêr patêr panabdaku, awêdi kang buta kabèh, sawédana durgaKala sawédana kêrtidhara, tumurunaku ing madya, aworing Déwa Samuja, ajiku Sang Arta Ètu, amahraja awuwusku, amahraja ta ajiku, amahraja jaramaya, yasilapa palasiya, yamiroda daromiya, yasilapa palasiya, yamidosa sadomiya, yadayuda dayudaya.

Nuntên banyak dhalang. Hong Sang Rasa kitir-kitir, êndi gonira alinggih, dèn barung lan barung kèli, marguri lunga mangidul. Balé anyar ginêlaran. Isi ingkang sumur bandhung, toyané ludira muncar, timbané kêpala tugêl. Taliné ususing maling, winarna winadu aji, asri dinulu tingkahé, tingkahé kaya nauta, anauta lara raga, sampurnaning banyak dhalang.

Hong Sang Raja kumitir-kitir, anakku si ba-[7]nyak dhalang, pêksa arêp mêmantuwa, kudu sika bisa ngaji, dhukuhé ki ulung kêmbang, balé anyar tanpa galar, isi ingkang sumur bandhung, toyané ludira muncar, timbané kêpala tugêl. Têtali ususing maling, suluring wudi waringin. Landhèyan kayu taulan. Ingukir winadu aji, asri dinulu tingkahé, tingkahé kaya nauta, anauta lara raga, lara gêng lara wigêna, saliring mala trimala, sakèhé dhêndha upata, supatané wong atuwa, ana jaka mènèk kêmbang, amèmènèka ngêthapêl. Wis kêbêg jêmponira, déné sêkar anêlahi, ana ta pêrawan liwat, dinulu rupané ayu, pêrawan angaku rara, lah ta marani rara, anontona kintèl muni, ting carêmplang ting carêmplang ting carêmplung, anggiro kang kodhok ijo, solahé krakas-rakas. Sêdyané kaya nauta. Anauta lara raga, lara gêng lara wigêna, saliring mala trimala, sakèhé dhêndha supata, supatané wong [8] atuwa, têtangga yèn angrungua, kidungku si banyak dhalang. Sabên dina pari dadar, sadina yèn anaa gring, yèn ana gêring kêdadak. Ngêlu puyêng pilêg watuk. Kêna wisa mutah, amisinga bêncèrétên. Yèn angrungu kidungku si banyak dhalang, miwah ta pêrawan tuwa, miwah ta jêjaka tuwa, dumadakan gêlis krama, kang ngidung ilang dosané, sumèh ujar lara tan kapanggih, anuli maring bêngawan. Anontona larung kèli, pêpitu sarêng kadulu, larungé ki banyak dhalang, ajêjuluki jrabang, garuda anyucuk wêsi, ora anyucuk bêbathang, anyucuka lara raga, lara gêng lara wigêna, saliring mala trimala, sakèhé dhêndha upata, supatané mara tuwa, sampurnaning banyak dhalang.

Nuntên gumbala gêni. Hong prayogyanira, Sang Hyang ana gêni têka, wétan aputih rupané, apa pakaryaning gêni, anglêbura lara raga, lara gêng lara wigêna, [9] tuju têluh taragnyana, budhug édan samaprambuyan. Wus lêbur déning gêni têka wétan.

Ana gêni têka kidul. Abang rupaning gêni, apa pakaryaning gêni, anglêbur lara raga, lara gêng lara wigêna, mala trimala, budhug édan ayan buyan. Wus lêbur déning gêni têka kidul.

Ana gêni têka kulon. Akuning rupaning gêni, apa pakaryaning gêni, anglêbur lara raga tuju têluh taragnyana, budhug édan samaprambuyan. Wus lêbur déning gêni têka kulon.

Ana gêni têka êlor, irêng rupaning gêni, apa pakaryaning gêni anglêbur lara raga tuju têluh taragnyana, budhug édan samaprambuyan. Wus lêbur déning gêni têka êlor.

Ana gêni têka têngah lêlima rupaning gêni, anglêbur lara raga, tuju têluh taragnyana, budhug édan sa-[10]maprambuyan. Wus lêbur déning gêni têka têngah.

Nuntên puji banyu. Hong prayogyanira, Sang Hyang Sêktigana Nilawarna, dhadhaku Sang Naga Paksa, tulalé pambêbêd30 jagad. Asabuk kuliting liman. Abêbêd kuliting singa, asêpêt angga gênitri, linayanan tutur wisa, rinajêgan rajêg wêsi, pinayungan Kalacakra, kinêmpiting panca arsi, sinongsongan kasih-kasih, prêmanaku ing sulasih.

Punika Mandhalagiri. Hong prayogyanira, Sang Hyang Tangkêp Bapa ing akasa kaliyan ibu pratiwi, wijil yogyanira Sang Hyang Kamasalah, têngarannya kadi daging, Sang Kémalé kadi grah musthika, murub ta angarab-arab. Anêkakakên prabawa, kêtug lindhu lan prahara, gêtêr patêr tan pantara, kagyat Sang Hyang Nagaraja, suraké Nata Déwata, amêtokakên kasêktén. Sinèlèhakên ing mèru, angarêpakê-[11]n têlaga, tinanduran tunjung putih, cinibuking kêni manik. Sang Hyang Amarta arannya, wus rinuwat padha samêngko.

Yèn ana gêring kêdadak. Ngêlu puyêng pilêg watuk. Kêna wisa mutahmutah, amising ambêcérétên. Kudu lumaku rinuwat. Ana ta sênjataningwang, arané Panji kumala, pinaputêrakên gunung, arané Mandhalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat padha samêngko.

Ruwata dadi pêgagan. Balémas sakarowêlas. Pinucukan manik putih, rinawé-rawé kumala, marbuk minging kukusing sanakarang, gandaning jêbad kasturi, kunang sika pamédan. Sang35 Bathara mijil Bathara Kusika, Sang Gagra mèstri kurusa, Hyang Kuwéra, ana sika rupa buta, ana sika rupa ula, kudu lumaku rinuwat. Ana ta sênjataningwang, arané Panji kumala, pinaputêraken gunung, arané Mandhalagiri, sang Amarta arannya, wus rinuwat padha samêngko.

[12]Kuncinira kunci putih, angruwata mêtu wayang, mêtu sampirané Krésna, kakarsana kama dhangdhêng, langkir tambir pakoning jong, untingunting mêtu tingting tunggaking arèn. Miwah têmu pisanan. Têmu nêm tiga pamasa, miwah karubuhan lumbung, muwah rubuh dandangé kudu lumaku rinuwat. Ana ta sênjataningwang, arané Panji kumala, pinaputêrakên gunung, arané Mandhalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus rinuwat padha samêngko.

Tulak tanggul ing dhadhaku, macan putih ing raiku, singa barong ing gigirku, baya ngangsar ing cangkêmku, sarpa naga ing tanganku, raja tawa ing sikilku, surya kêmbar paningalku, swaraku kaya gêlap sèwu, nulak sakèhing bilahi, sétan bêlis lanat padha adoh, wong salêksa padha lunga. Wong sakêthi padha mati, rêp sirêp sabuwana kabèh.

Kunang ta Bathara Kala, Kalawan Bathari Durga, kudu lumaku rinuwat, ana ta sênjataningwang, arané panji kuma- [13]la, pinaputêrakên gunung, arané Mandhalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat padha samêngko.

Ora sika rupa Kala, ora sika rupa Durga, atêmah uma-uma, arêp agawéa bala, ana lanang ana wadon. Si bètapa si bètapi, si brênggala si brênggali, si rahmaya si rahmayi, si kunthara si kunthari, kudu lumaku rinuwat. Ana ta sênjataningwang, arané Panji kumala, pinaputêrakên gunung arané Mandhalagiri, Sang Hyang Amarta arannya, wus ruwat padha samêngko.

Kala atêmahan Guru, durga atêmahan uma, umayana umayani, widadara widadari, arêp mantuk kayangané, Hyang Kala Bathara Rèswara, amidia sarwa wija, agawèa urip sarasa.

Nuntên ruwat panggung. Hong Hong Prayogyanira, Sang Hyang Galingga, Hyang Darmajati, kêliré [14] Hyang Tinjomaya, paluntur Hyang Halimanhalimun. Kupingku Sang Hyang Kuwéra, piracik Sang Rêtna Adi, gêbuhan Sang Hyang Gêbuhan. Cangkoké Bathara Gana, alinggih Sang Kayu Téja, urubé Bathara Brama, irêngé Bathara Wisnu, kukusé Bathara Sambu, awuné Bathara Siwah, kéwala anonton wayang, Sang Hyang Guru kang amayang, widadari kang gamêli, ungangang iyang iyèng, sêmuté gora wawang, sing ana maya-maya katon. Kang anonton ora katon. Kang tinonton ora katon. Kabruk-kabruk kathé kathung. Pralambéhan ana maya-maya kang tinonton milu katon.

Hong Ilahèng minangka aranku, sêktigana nilawarna, turuku lindur buwana, slonjor glugu wêsi, amujung kayu brèbatang, sidhakêpku oyod mimang, candhi sèwu ing dhadhaku, adêgku kayu kastuba, randhu kêpuh panjêngkèngku, Naga wilêt ing gulu- [15]ku, naga paksa tulaléku, gadhingku warna curiga, cangkêmku mas untu manik. Siyungku Hyang Pancanaga46, lidhahku Sang Sarasêkti, Brajapati pamuwusku, arupawil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, Sang Hyang Taya pangadêgku, lindhu minangka tindakku, ula minangka alisku, Durga Durgi ngiringaku, nétraku Sang Suryacandra, sumuluhing rat buwana. Awêdi kang buta dhêngên. Awêdi manungsa kabèh, awêdi rasaksa kabèh, undhung-undhung aliwêran. Lêmah parang amunthuk gigiring sapi, parang liman watu téja, alas agêng andakara, alang-alang amêlangkang, ta têgal angayangan. Songing landhak gronggongan. Ajarat lêmah tandhêsan. Saliré kang lêmah Aèng, paomahan durga yêkti, lêmah watês bêbajangan. Lêmah sétra tangkillingwang, kang katungkul manuking Hyang, dhandhang bango sarirané, lara raga lara gêng lara wigêna, tuju têluh taragnyana, supata lawan sangara, supatané wong atuwa, su-[16]patané adi guru, yogya karuwat dèning aku, budhug édan ayan buyan. Lumpuh wuta tuli bisu, tak usapi tangan kiwa, pan aku51 pangruwat mala, gêtêr patêr pangucapku, kêtug lindhu prabawaku, kilat clèrèting kêdhèpku, lèbda wara mandi sabda, japa mantra kasêkténku, Hyang minangka Prêmanaku, kuwung-kuwung ing lathiku, kurdaku galudhug gêlap. Aku Sang Hyang Candhalasêkti, aku Sang Raja Pinolah, Aku Sang Hyang Nawakarna, aku Sang Hyang Lokananta, aku Sang Hyang Tunjungputih, aku Sang Sikarajala, aku Naga Nilawarna, aku Sang Hyang tanpa lawan. Aku surak tanpa mungsuh, aku têngaranning angin. Rajêg lésus udan braja. Prahara Kalawan tambur, angagêm dhêndha trisula, musala kalawan gada, ênggonku ngilangkên mungsuh, luwih sèwu sênjataku, tak dokokkên ing mungsuhku, sawiji tan ana kèri, gègèr kabèh kang Jawata, tumingaling sariraku, sawiji tan ana kèri, aku Sang Hyang Suksmataya. [17] Aku Sang Hyang Ajidipa, aku Kala Sang Hyang Waringin Agêng, aku sakarêng Tumaruna, aku jathah akêré wêsi, kinêmpiting widadara, kinêmpiting cakra éndra, Baruna Kuwérayama, aku lawan bisa warna, ana tua lana maswata. Hong Ilahèng aku lêlanang jaya prusa.

Hong Ilahèng minangka aranku, sêktigana nilawarna, turuku lindur buwana, sêlonjor gêlugu wêsi, amujung kayu brèbatang, sidhakêpku oyod mimang, ilêrku parang têritis. Glêgêr pangulêtku, êrêmku wana apêtêng, êlèkku wana apadhang, budiku buwana jêmbar, tangiku Sang Gêni Mubal. Candhi sèwu pandhodhokku, adêgku kayu puh jêngki, wuluku jati angarang, jêjènggot kayu cêmara, babrèngos kayu jêmpina, kuraméyan ing rambutku, gajah warak ing tumaku, kidang kancil kor lingsaku, padhas parang ing êndhasku, lêlathiku kêbo kuning, pêpilangan lêmah parang, thiya thiku lêmah pucung, klabang muncuk a-[18]lisku, rajêg wêsi ing idêpku, surya candra ing tingalku, kilat clèrèt ing kêdhèpku, pipiku raja gupala, paèsané ing anakku, êlèngêlènging angin ing irungku, tunjung pura ing upilku, clèrèt taun ing napasku, pancawara ing ababku, sindhung mubêng ing panonku, kupingku Sang Plêmpêngan. Gêgodhoh kayu landhéyan. Sang Hyang Soma pangrunguku, cangkêmku Sang Guwaningwang, ilatku sang ila-ila, untu Sang Sarasêkti, lambéku séla matangkêp. Gêguling lêmah sandhungan. Cangkêmku Sang Guwaningwang, cacéthak lêmah udalan. Riyakku padhas krakal. Iduku agagênjotan. Tlaléku naga siluman. Gadhingku warna curiga, sêsiyung kang amêndhaka, glèdhèg ing ambêkanku, gêlap sayuta swaraku, taténggok lêmah têmbaga, gulu Sang Naga Puspa, cèngèlku sangga buwana, lêmah bungkêr sêsingkabku, lêmah tapél tlapak aku, pundhakku traju manik. Bahuku si naga abang, si- [19]kutku lêmah kukusan, lêngênku limpung nênggala, èpèk-èpèk gada cakra, dariji kayu trisula, kukuku Bêthari Uma, gigirku Bêthari Angga, oyoting Hyang suwaraku, cangklakan lêmah lêmpitan. Dhadhaku Sang Brama Wisnu, susuku sagunung kêmbar, pênthilku ésri wêdana, cêcuplak gunung sinungsun. Dhêng andhêngku masjid watu, kulitku pulo kêrimun, panuku lêmah bagèndha, êpèhku guwa wijaya, igaku pêdhang badhama, wêtêngku kang lêmah mèndha, kakêmpung lêmah ngadhawang, pusêrku lêmah sinaban. Purusku Sang ula lanang, bêbathuk lêmah paèsan, jêmbutku gurda cêmara, pêliku wêsi mangangkang. Sêla ngah panggêlangaku, uyuhku banyu pancuran. Kontholku watu binandhung, pringsilan waja maléla, impésku banyu têlaga, rêrongkong guwa siluman. Babokong lêmah tabèla, lêmah lêmpênging jubungku, lêmah séla ing ébolku, êntutku mèr- [20]tyu andaru, taiku pulut bêndho, kurawis singgat bêtatung, kawêtku sangga buwana, cêcéthakku ula wêlang, supitku ula bandhotan. Pupuku jurang parang, jêjêngku kutikêl balung, wêsi lampung gêgandhuku, wadidang naga pratala, wulu waja maléla, ya péla sagêl-ugêlku, lêmah padhas tlapak aku, sarta lêmah sangar tlapak Brajapati ing wuwusku, durga durgi ing iringaku, kêpasuk kagêmna ngaku, Sang Hyang Tunggal pêngawakku, Bathara Guru lungguhku.

Hong Ilahèng minangka lawanku, sêktigana nilawarna, Sang Hyang Tiga palungguhku, dhadhaku Sang Ula Naga, Naga Raja sêsalangku, Naga Paksa tulaléku, gadhingku warna curiga, cangkêmku mas untu manik. Siyungku Sang Hyang Panca Naga, lidhahku Sang Sarasêkti, Brajapati pamuwusku, arupa wil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, ula minangka [21] kèsèdku, durga durgi iringaku, lindhu minangka tindakku, Sang Kala kêkudhangaku, nétraku Hyang Suryacandra. Awêdi dhustha durjana, tumingaling kasêktènku, Hyang minangka kasêktènku, kilat minangka kêdhèpku, kuwung-kuwung lêlathiku, kurdaku galudhug gêlap. Glèdhèg pra lacuté lésus. Prahara kang udan braja, angagêm dêndha musala, trisula kalawan gada, ênggonku ngilangkên mungsuh, sawiji tan ana kèri, gègèr kabèh kang Jawata. Aku si buta sèwu, aku Sang Sikarabasu, aku Sang Hyang tundhung mungsuh, aku Sang Hyang Ila-ila, aku Sang Hyang Nawakréndha, aku Sang Hyang Tunjungputih, aku surak tanpa mungsuh, aku têngaraning angin, lésus agêng aliwêran. Prahara Kalawan tambur, panglêburan rasa mala, ila-ila upadrawa72, supata lawan sangara, supatané wong atuwa, supatané sanak tuwa, tan tumama sariraku, tuju têluh taragnyana. [22] Budhug édan ayan buyan. Lêbur kabèh musna ilang, aku Sang Hyang Candhalasêkti, turuné sika Sang Arêng, sinajêgan rajêg wêsi, pinayungan Kalacakra, kinêmpiting widadari, rêsi sèwu sugataku, aku lêlanang jaya prusa.

Hong Ilahèng minangka têngêranaku, sêktigana nilawarna, Sang Hyang Tiga palungguhku, dhadhaku si ula naga, Naga Raja sêsalangku, Naga Wilêt ing guluku, Naga Paksa tulaléku, gadhingku warna curiga, cangkêmku mas untu manik. Siyungku Hyang Pancanaga, lidhahku Sang Sarasêkti, Brajapati pamuwusku, arupa wil panca warna, Sang Hyang Siwah ginugonku, ula minangka sawitku, brajawisnu ing bauku, durga durgi ngiringaku, nétraku Sang Hyang Suryacandra, sêsuluhing rat buwana, awêdi ing buta dhêngên. Tumingal ing kasêktènku, undhung-undhung ulur-ulur, silulun watu tinumpuk, parang liman watu réjéng, lungka-lungka watu [23] putih, sèrèté lêmah tandhêsan. Agêng rat kang lêmah sangar, alang-alang kang melangkang, tatêgal kang angayangan. Lêmah tuk mataning manuk. Tu gonggong banyu sumurup. Corah-corah banyu kuning, pangguyanganing warak. Songing landhak pagirin. Lêmah mêndhak garunggungan. Lêmah watês bêbajangan. Lêmah amunuhing lêmbu, lêmah angguluning manuk. Lêmah anggigiring sapi, lêmah anyiliting kêndhil. Lêmah ambaka Bêthari, sakèhé kang lêmah Aéng, sakèhé kang watu Aéng, sakèhé kang alas Aéng, randhu kêpuh kurangéyan. Karo ya waringin agêng, lêmah sétra tangkillingwang, kang katungkul manukingwang, dhandhang bango sarirané lara raga lara raga, lara gêng lara wigêna, tuju têluh taragnyana, supata lawan sangara, supatané Hyang Déwata, supatané awak dhéwé. Uniwèh kang tyas wisésa, ial-ila upadrawa, budhug édan a-[24]yan buyan, apityas myang tai burik, bêcérétên pilêg watuk. Sarta ingkang kêna wilak, uniwèh kang cacara wèh, tak usapi tangan kiwa, cakra lêpas ing tanganku, kêna kang karuwat mala, gêtêr patêr pangucapku, kêtug lindhu prabawaku, gêrah minangka sabdaku, lêbda wara japa mantra, apaniya kasêktènku, kuwung-kuwung lêlathiku, kurdaku galudhug gêlap. Aku Sang Hyang Nawakréndha, aku Sang Hyang Lokananta, aku Sang Hyang Suksmataya, aku Sang Sikarajala, aku Naga Nilawarna, aku Hyang Naga Pamolah, aku têngaraning angin. Sindhung glis ta aliwêran. Prahara Kalawan gêtêr, udan braja salah mangsa, angagêm dhêndha trisula, musala kalawan gada, sênjataku luwih sèwu, ngong dokokkên ing mungsuhku, gègèr kabèh kang dewata, tumingaling kasêktènku, aku Sang Bala Séwu, aku Sang Hyang Gurutaya, [25] tumurun aku sakarêng, angadêg gonku ring windu, ajamang angkara wisthi, asêpêt angga gênitri, trinaya catur bujangga, rinajêgan rajêg wêsi, pinayungan Kalacakra. Kinêmpiting panca arsi, Kusika sang dirga mèstri, kurusa sang prit tan téla, suranggana-suranggani, kinêmpiting widadara, kinêmpiting widadari, kinêmpiting caturloka, Èndra Baruna Kuwéra, yama lawan bisa warna, uniwèh buta wisésa, Kalawan buta wisési, padha ngrêksa padha kêmit. Rumêksaa maringaku, angastutia ring kami, apan ngong Hyang Déwa Murti, apan aku jati suksma. Sampurna datan pamalang, nérod gana upadrawa, ya mina muna maswata.

Ilanga Sang Durga Durgi, ilanga sang rupa Kala, ilanga sang rupa buta, ilanga sang rupa sasab. Ilanga sang rupa jugil, ilanga sang rupa jakhat, ilanga sang rupa gandarwo, ilanga sang rupa dusthi                   i-26]langa sang rupa dhêngên. Ilanga sang rupa têluh, ilanga sang rupa mêrtyu, ilanga sang rupa taya, ilanga sang rupa dusthi, durjana lara kawisayaning ulun. Durga yata paripurna, nêrod gana upadrawa. Ya mina muna maswata.

Ruwata Sang DurgaKala, ruwata sang rupa buta, ruwata sang rupa sasab, ruwata sang rupa jugil, ruwata sang rupa jakhat, ruwata sang rupa gandarwo, ruwata sang rupa têluh, ruwata sang rupa mêrtyu, ruwata sang rupa taya, ruwata sang rupa dhustha, ulun ingkang angruwata, ulun ingkang angilangna, durga yata paripurna, nêrod gana upadrawa, ya mina muna maswata.

Arané krana sun wêruh, arané pêpadhané; wêdiné ilah sêbuté.

  1. Kang ana luhur gunung, ingaranan Ratu Jamri, kang ana luhuring pasisir, Ratu Karti,
  2. Kang ana luhur gumuk, iku Ratu Pulangjiwa arané,
  3. [27] Kang ana jro lêlêbak, Ratu Limurjiya arané,
  4. Kang ana jroning kali, Ratu Karya arané,
  5. Kang ana jro kayu, Ratu Saniraha arané,
  6. Kang ana sikah bayu, Ratu Kapiting arané,
  7. Kang ana jro lêmah panca, Ratu Sandêling arané,
  8. Kang ana ing gegumuk, Ratu Jamani arané,
  9. Kang ana jro lêlêbak. Ratu Jasmana arané,
  10. Kang ana guwa landhak. Ratu Kêpala arané,
  11. Kang ana guwaningwong, Ratu Mungguh Putih arané,
  12. Kang ana jro omah cèlèng, Ratu Jambulaérang arané,
  13. Kang ana panggupakan warak. Ratu Lindur Putih arané,
  14. Kang ana kayu gênak, Ratu Likin arané,
  15. Kang ana sajroning kali, Ratu Unajaya arané,
  16. Kang angrêksa pêpêndhêman.Ratu Patikrataku arané,
  17. [28] Kang aran Ratu Hantu Polé, Jumnarjasmana arané
  18. Ratu hantu gunung, Sang Ujar-ujar arané
  19. Ratu hantu segara, sang Gumulung arané
  20. Ratu ing dharatan, Sang Ratu Cuhérang arané
  21. Ratu ngawang-awang, Kaki Rujuni Niruju arané
  22. Aran tuju ing gunung, Brèmara Tèlèng arané
  23. Aran tuju ngawang-awang, Surujéngnutaka, tuju ing rahina, Tuju Cêkék arané
  24. Aran tuju roréké, tukang tulung arané
  25. Kang ana ing wong têluh, Sang Ratu Kumrincing arané, sawan cèlèng arané, arané dèn titistan, kang angridhuistan, tanpa krana luwar-luwar waras.
%d bloggers like this: