Posted in BUKU WE YOGA DHI

GOLEKANA PITUTUR IKI


BUBAR TUTUG LELAKONE WAYANG

Dene Dalang yen wis tutug anggone mayangake wayang banjur dibubarake, kanti ana prasemon njogetake golek , iku ngemu maksud, golekana pitutur iki, kang kongsi ngerti.

Bubaring wayang, Dalang aja gawe kapitunan, tumrap uba rampene bekakas, kang asal saka silihan, iku dipernah-pernahake, ing panggonan asale kang duwe, lan uga sewane utawa sangune, murih bisa sampurna ing baline Dalang, datan ana rubeda lan sambekala apa-apa, dening polah-tingkahira kang titi tata lan utama, bisa ngereh raga.

Dene yoga kang 17 iku kang rumeksa ing badanira iku supaya diajak pahargyan, aja kongsi agawe kapitunan, elinga yen tansah bebrayan tumekan bubaran, kanti aman sak uwise cukup banjur dawuhana mulih asale dewe-dewe kanti disangoni sakcukupe, minangka panebuse anggone rewang-rewang ing bebrayan, supaya ora angridu-ridu ing lakunira, banjur bisa bali ing panggonan kanti sampurna, lan padang datan ana sambekala apa-apa, dening polah-tingkah kang ngalah plalah, tata titi tatas titis amerak ati (ndemenake).

Prasemon ing duwur iku aja kesusu digugu yen sira durung oleh guru, kang pancen jitu, utawa sarjana kang suci trusing ati, sepi ing pamrih, sakti ing galih.

Ngelmu iku wijange yen nemu guru, yen wis nemu kelakone kanti laku, yen wis lumaku ayeme nyatane katemu, yen ketemu ayeme kaya wong turu.

Pepenget : Yen iki dianggep pitutur ya tuturen, pamacane dibolan-baleni saben bengi, kang nganti ngerti, kanca-kancanira dikandani. Pasahe lan tapa, lega rila sabar drana, welas asih ing sapada-pada, lan aja kesusu nacat yen durung nglakoni, lan nemu guru kang sejati, kaya dene Dewa Ruci, Arabe : inni wajahtu wajahya.

“Kang nonton wayang” prasemone dolanane bocah ilir-ilir, yasane Kanjeng Sunan Kalijaga : Tegese wong ya tiyang, ya saka ya kawul, iku wong kang isih kosong durung duwe watak kamanungsan, tepa slira iku pada wae karo tutukulan kang tansah katut ombaking angin, tegese kawul iku ora watak antepan ati tansah katut ing ombyaking swara, Tiyang tegese  Saka, kang tansah abot sesanggane tansah ora ana marem-mareme, (tentrem) paribasan Jagad arep diempyaki, tegese ahli Nar, tegese ahli panas aten, tegese kemeren marang kabejaning liyan.

Ya iku kang diarani bocah dolan, kaya dene tanduran yen sinawang lagi sumilir, kaya penganten anyar. Jebule dianggep kaya bocah angon, iku kurang aji mungguhing Gusti, mula mbagusana sira ing ati nganggo laku ngereh ubaling napsu panca driya, ya 5 prakara, ibarate blimbing, ya limang waktu, ya limang mlebu, kadang papat lima pancer, cara Arabe Sakhabat papat kalima Kanjeng Nabi, tegese Nabi manungsa kang pinunjul, marga bisa ngereh kadang papat, ayo pada ditiru, ya iki kang diarani “Sakhabat Kalima”, yen wis eling senadyan lunyu dikaya yiyit aya pada digayuh, kanggo masuh labening kang tansah ngayah marang panggawe luput, kang tansah nesu, ya iku kang diarani kotor (najis).

Ya iku yen wis diwasuh bisane resik nganggo banyu 8 (wolu), batin 8 prakara. Iku kanggo seba mengko sore, bakal peteng, tegese kanggo akhire yen wis tuwa, bakal seba ing Pangeran, aja kongsi kapetengan dalan, kudu sediya obor, tegese pepadang.

Pumpung gede rembulane, pumpung jembar kalangane tegese, isih akeh Guru kang pinter, bisa aweh pitutur padanging ati. Pumpung jembar kalangane, tegese isih bisa milih-milih piwulang tegese yen duwe paham kudu dicocokake marang guru kang wis tatas buntas, dene durung marem ya milih-milih maneh, dasar isih jembar kalangane.

Suraka surak uwis, tegese iku kalebu pralambange jaman saiki. Tegese rakyat Indonesia kang trisna marang tanah wutah getihe lan kabudayane dewe kang asal saka Indonesia, kang dadi kawruhe tiru-tiru leluhur kuna Nabi Wali ya iku temen jujur suci ing batin.

Kang dadi dewane panutane Batara Nurrada, tegese batara iku duwur panggonane (angen-angen). Nur = Cahya, ra = Rahsa, d = Dalan. Iku cahya kang pinuji, tegese ratu adil kang ana ing dadane dewe tansah tindak tepa slira welas lan asih.

Panembahan Begawan Abi Yasa, tegese Begawan iku nggawa utawa nganggo, Abi iku becik pakartine, Yasa iku gawe, tegese tansah nganggo pitutur becik agawe tata tentreme awake dewe, munggahing Nusa lan Bangsa, kanggo ambangun “Candi sapta Rengga” kanggo tinggalan anak lan putu.

Dene  Candi iku tegese yayasan kang kuwat lan becik. Sapta artine itungan 7 (pitu), tegese pembangunan kang dilakoni iku ana pitu, tumrap ana ing awake dewe semono uga pembangunan Negara Indonesia, mara jajal itungen, saka guyube rakyat (bersatu), sak piturute.

Rengga, tegesa rerenggan kudu dijaga direngga-rengga diapik-apik pada apura ingapura, urip bebrayan pada gotong royong tumuju marang keslametan saiki lan sesuk-embene, ya iku selamet kene ya selameta ing kana. Rubes saiki, ya rubes embene. Mula pada kang sarwa-sarwi digawe lega, aja jail panasten openan, ya iku kang diarani – ahli Nar – tegese demen marang panas ati (kemeren) bingas-bingus, marga kasumuban panasing njero, wusanane ragane enggal rusak.

Yen mangkono iku ora enak ing awak, iku wajib dandanana barang kang wis rusak, supaya dadiya sanak ngerti ing sarak.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir

Advertisements
Posted in BUKU WE YOGA DHI

PRASEMON KAWRUH KASAMPURNAN


ELMU PANGOTAK ATIK SUPAYA GATUK
MATUK DADI ORA KUMETAK TUTUK TINUTUR

Ular-ular setitik saka nonton wayang. Dene bab wayang iku saka yasane Kanjeng Sunan Kalijaga, minangka prasemon-prasemon kawruh kasampurnan, kang dikibar-kibarake kongsi tumeka saiki kang dadi kembang lambe para satriya kang ulah kebatinan.

Mungguh saka penemune penganggit, wayang iku digambar miring iku ngemu prasemon, tegese ana utawa ora, dene wayang iku dadi conto-conto piwulang kawruh lahir lan kebatinan, dene kang dadi Dalang, biyene ya Kanjeng Sunan Kalijaga dewe dek isih wayang beber, ginambar ana ing mori, yen ngudal piwulang kanti ditudingi nganggo tuding, saya suwe saya diapikake, digawe nganggo kulite kayu, banjur sakpiturute.

Dene Dalang iku tegese ngudal piwulang kang arep ilang, utawa ngudal piwulang supaya ora ilang.

Bab wayang iku minangka prasemone (pralambang) Jagad Gede, lan uga prasemone Ngelmu kajaten, saiki tak jupuk prasemone Ngelmu.

1. Kang duwe gawe iku kang minangka ibarate kang Kuwasa, ibarate arep nganakake Jagad, dene dalang kang minangka dadi utusane, kang Kuwasa nyekel komando, lan uga mobah lan musiking wayang pinurba wasesa dening Ki Dalang, semono uga Ki Dalang ora kena nggugu sak karsane dewe, ya kudu manut lakone si wayang. Ya wayang iku diarani ora bisa obah, lan ora bisa musik, ora duwe daya lan ora duwe kekuwatan, yen ora dikersakake Dalang, cara Arabe : La khaola wala kuwata illa bilahil alaiyul adhim, ya iku ibarate raga wadag,  ya awak-awakaning manungsa, kang diwayang-wayangake dening pikiran (angen-angen). Dadi Dalang tegese : angen-angen pikiraning manungsa. Wayang tegese raga wadag awak-awakaning manungsa.

2. “Wayang” yen wis entek (tutug) lelakone, iku banjur dilebokake kotak, arep dibuang utawa dicemplungake kali ya kena, dene dirukti dibuntel mori, digawekake luangan digawa menyang kuburan, iku amrih kautaman, iku kaprahe Jaman, iku sejatine mung kurungan, dene isine Roh (manuke) wis njepot, sak paran-paran nanging sira aja kapusan, goleka guru kang temenan kang tumuju ing kasampurnan aja seneng yen mung ngumbar kamurkan, iku ing tembe bisa salah ing kedadiyan, mulane sakabehing bangsa pada duwe tuntunan amrih bisa kautaman.

3. “Dalang” tegese angen-angen (pikiran) kang ngobahake awak-awakan kita, yen wis rampung anggone mayangake. Dalang tan kena diganduli wis mesti kudu mulih menyang asale ya panggonane dewe. Kang nonton nuli ngucap; asal saka ora ana, ya bali ora ana; cara Arabe Innalillahi waina illaihi rojiun, asal sepi banjur rame-rame surak bareng Rohe (manuke) njepot banjur sepi nyenyet tanpa aji, sebab keteg kunge wis ilang wis ora bisa kumlungkung umuk-umukan ngaku wong agung, pari basan : ciri wanci sayekti ginawa mati, goleka sucining ati. Dene Dalang yen nglakokake wayang digawe kasar (nasar) iku bakal dinukan, marang kang Kuwasa, kanggo saksine ongkose disemayani, tegese diadohi ing sandang lan pangane. Semono uga angen-angen (pikiran) ngawa awak-awakan raga wadag digawa nang Penasaran saru (nasar) nang kapialan, wekasane si awak enggal rusak banjur dilebokake  kotak, mula wong jaman saiki umure cendak, jalaran tansah rungsang-rungsang ora kepenak, mula yen mayang-mayangake awak kang tata titi tatas lan ngati-ati, dadi wayange  (raga) ora enggal rusak (bodol), dene Ki Dalang mayangake wayange, tapi dalange sok ora dikaton-katonake, iku kena diarani ngilang-ilangake  jasane Ki Dalang. Mula tontonan wayang iku yen di grayang dadi piwulang, kanggone wanita lan priya.

4. “Kelirminangka warana (wates) aling-alingane Dalan lan kang Kuwasa, mula ora bisa ketemu, yen anggone mayang durung rampung. Ya iku kang diarani cepak datanpa senggolan yen adoh datanpa wangenan. Dene kang ana sakjerone kelir iku kang minangka badan alus, tegese badan becik, iku bisa weruh kang ana ing sak njabaning kelir, iku gambare kita yen lagi susah kadang-kadang ngimpi ditemoni leluhur kita. Dene yen tindak kurang sesrawungan utawa jahat teka lakune nyebal saka penggawe becik, iku kang mesti ora bisa oleh ulem-ulem, semono uga ing besukyen tuwa. Mula ambagusnaho ing atinira, kulawarga tetulunga, ing sanak lan tangga, kang lagi nandang sangsara, lan kepetengan nalar, ganjarane (batene) ing tembe bisa kaparingan ulem-ulem ora kaget lan bingung ora wedi sak mangsa tumeka ing janji, mula kudu Nga-Ji tegese anutupi babahan nawa sanga, angesti sawiji, sedakep sluku tunggal. (Nga-Ji barang 9 diaji-aji).

5. “Blencong” ateges pepadang (srengenge) ya pepadange dalang kang minongka pkiran kang tumus saka ati, iku tujokna marang pepadange ing sapada-pada tumitah disik, amrih bisa metu soroting cahya, yaiku kang dijenengake metu nure, utawa kang tansah ngresepake (merak ati), yen atine peteng rubes ngenes, iku ora duwe cahya marcahya, kembuk-kembuk, pucet iku martandani kaoncatan ing pepadang (blencong) yaiku nyandak-nyandak  tuna nggayu-nggayuh runtuh, iku banjur kepetengan karep iku ingkang diibaratake jahanam iku adate ewa cuwa gela, marga wis ilang piyandele, iku marga keilangan pepadang, dadi anggonira mayangake awak-awakan kesasar sasar nasar, pungkasane kecemplung ing jurang kasangsaran, tansah kalebon setan kang ajak ora aman, tumrap marang sesrawungan, mula kang “pada tukar pengalaman”.

Mula iku yen lali den eling-elingake, ungalna blencong pepadang banjur bisa nimbang ala lan becike ing awake dewe sing saya suwe saya padang, ing tembe bakal metu cahyane utawa nure, yaiku kang diarani Nur Muhammad tegese kang pinuji yen Jawane diarani Maha Yana, tegese Maha iku luwih puji, Yana iku angen-angening manungsa, kang wis bisa tumindak ing kebagusan, yen Brahmana tegese Pana Raga Brahma tegese Raga, Na tegese Pana tegese Pan Pepadang. Mula aja sok nacad kae ala aku becik tur suci. Yen durung ngerti pait lan getire, lan durung meguru kang kanti tatas buntas. Dene manungsa kang bagus atine iku bisa metu Nure (cahyane) dadi sing sapa ndulu gede cilik lanang lan wadon teka welas teka asih, asih saking polah tingkah kang ngalah plalah, iku lagi katekan begja, banjur katekan pinter, nuli cukup.

“Y O G A”

Gamelan tinabuh “YOGA” tegese anak, tegese kadang, tegese isen-isening manungsa iku ana 17 Yoga, dene lambang Indonesia Garuda ana 17 ler wulu, dicundukake ing Islam ana 17 rakaat iku ana sak jabane wangon, kang ana sak jrone wangon, kang nabuh ana kuwasane dewe-dewe iku kang agawe suwara lan mobah polah, mula aja ngaku-aku pinter.

Dene kotakan (ndondangan) kang ganep 30 kotak pelog slendro, lahir batin genepe tulisan Arab ana 30, yen aksara Jawa ana 30 kara aksara murda, ya tulisane wis ana ing awake dewe, alip tegese Ha, tegese Irung (dalan urip). Mula watake satriya tanah Jawa yen kapengkok ing panca baya mbanjur dipépét utawa ditaling-tarung  kamurkane, tegese tapa, tegese madang long-longan turu long-longan, cegah dahar lawan sare, tegese Pos-so, tgese ngeposake roso.

Dene wilahane gamelan kang genep ana 144 wilahan. Yaga kang dadi kumandone ana 4 wujud, iku kang tansah njaga lan ngreksa, kang dadi keslametane Ki Dalang, supaya aja kongsi sasar-susur kesasar-sasar. Mula iku para manungsa kabeh, lali-lali den elingake, elinga marang kang paring gesang, ye reroncen kang ana ing awake dewe, ya ibarate uba rampe Dalng, supaya katrima marang kang ana ing sajroning kelir. Yen Jawane kang diarani wijange sipat 20 direksa ing malaekat 144, tegese isen-isening jenjem dina lan pasaran 144 ana kuwasane dewe-dewe.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir

Posted in BUKU WE YOGA DHI

SAKABEHING TULISAN IKU NGEMU MAKSUD


Ha-na, Hananingsun, ingsun iku hana.
Ca-ra-ka, wujudingsun, ingsun wujud Caraka (reroncen).
Da-ta-sa-wa-la, polah tingkahingsun, ingsun polah lan tingkah datan suwala.
Pa-da-ja-ya-nya, karepingsun, ingsun karep padajayane.
Ma-ga-ba-ta-nga, pati urip wadangingsun, ingsun atutup (buntel) wadag, sumangga batange, tegese Laillahi tangala.

Yen digugu pitutur We Yoga Dhi, yaiku pasinaone “kawula” ngawula Gusti, yaiku bagusa atinira.

Nanging kudu kang teguh kukuh bakuh kaya dene Banteng aja kongsi lemeran ya “umat” (umat-umatan) yaiku kang disebut kawul, tegese kompal-kampul katiyup ombyaking suwara, dadi ngalor-ngidul rejekine emoh kumpul.

Sakabehing barang-barang iku urip, nanging emoh nderek wong kang kasebut kawul, margo sedela wae wis diedol, aliyas diijolake beras, apa iku jenenge slamet waras ???

Mangkene tembange :

Dandhanggula

Klara-lara laraning ati,
Ora kaya wong tininggal arta,
Kang wus ilang piyandele,
Lipure yen mung turu,
Lamun tangi sungkawa malih,
Urip tanpa tujuan,
Amung kompal-kampul,
Pinda kawul ing lautan,
Ngalor-ngidul tinggal Hyang Widi,
Tinitah tan paedah.

Sapa wongw bisa anglakoni, lan anawoa, patang puluh dina suwene, lan tangi waktu subuh, lan sabar suburing ati, insya Allah tinekan, sakarsanipun tumrap anak rayatira saking ngudine elmu We Yoga Dhi iki, rahayu aneng sira.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir

Posted in BUKU WE YOGA DHI

WONG MANCA PRAJA SAYEKTI BAKAL ANGE-JAWA


JUDAH, MEKAH, MADINAH, JIARAH ING TANAH
ARAB, ING TEMBE WONG MANCA PRAJA SAYEKTI
BAKAL JIARAH ANGEJAWA

PRAMBANAN, BOROBUDUR, DIENG

Rukune kejayaan ana 7 yaiku tumindake para Wali lan Satriya, dene sarat-sarate sesuci banyu 8, wolung prakara, ing teku laku. Laku-lakune kaya dene prasemone lakune saka Wonosoba menyang Dieng : 1. aja nDandeng-ndandeng, 2. ayo pada ngudi Ilmu Kejiwaan, 3. kudu Semanget, 4. aja Ngalur-ngalur semaya, 5. Garung (garu) buangen alane, kasile bisa lega menjer-menjer (tlaga mejer-mejer), 6. yen Karejan jupuken sarine, 7. supaya bisa sejajar ing sepada-pada iku bisa Sakti tur Aeng. Iku aja “Kesusu Leren” dupeh wis dadi pangayoman Ringin agung, Lurunen supaya “kongsi lobang” kudu Oman (pari) kudu Kesit (sregep) kang teguh kukuh kaya dene Patak (sirah) Banteng, kudu di “Terusna”. Lukarana bungkus-bungkus ira (Bima Lukar iku lagi bisa Adi tur Aeng.

Taraf tegese mider-mider plesir mirsani candi-candi watu ireng     ana 7 cacahe kasebute ancer-ancer (manara) Medinah ya ana 7, Mekah 5.

Sangi tumekane Sofa lan Marwah tegese wong urip kudu lumaku marang wates, jepoting Roh, yen Dieng ing Pertapan gumenggeng padukuhane kaki Semar tegese kasengsem barang kang Samar ing tengen tlaga Pengilon, tegese yen sira nolih mengiwa “warna-warna kang digagas” mula iku Ngiloa, yen wruh rupane dewe, banjur rumangsa yen mung titah (kawula).

Mulane kudu tachalul tegese cukur, dene kang dicukur rambute iku mung kanggo prasemon, dene hakekate sak bener. Nglukari bungkus-bungkus bronjong-bronjong kapiyalan, kang kuwatir diarani ora sugih lan singgih, iki ajak adol pamrih (pamer).

Wukuf ana ing ara-ara Ngarfah, Wukuf tegese ngenebatake utawa ngeningake budi Hawa, Ngarfah iku artine weruh ninging sanubari Jawane eneng ening saeneng.

1.  Candi Darmakesuma, ngemu maksud raga sipat Darma, kratone ana ing Candi Kembang Gedang genepe nakula lan Sadewa, iku ana ing ati loro.

2.  Candi Arjuna, ngemu maksud raga duwe kekarepan kang nikmat kratone ana ing Candi Planangan mula garwane Sirkandi, Sembodro,  tegese Sir = karep, kandi wewadah, Sembodro, Sem = kasesem, Bodro = teguh. Kasebut ana ing Jana Loka (Baitul Mukadas) menara telu, kasebut omah pasucen, yaiku isi aer Jun = pringsilan 2, senjata konta siji, mula manungsa iku kudu ngerti marang asali, useli, nuli ana banyu Kastuli.

3.  Candi Semar, ngemu maksud manungsa duwe palungguhan bunder Samar ora lanang ora wadon, kratone ana ing Candi Peru iku tansah njaga keslametane badan “Candi Kresna” manungsa duwe jaksa agung, kratone ana ing Candi Sirah, Baitul Makmur (guruloka).

4.  Candi Werkudara, manungsa duwe kekarepan jujur kratone ana ing Maras Wahanane ngajak marang kateguhan.

5.  Candi gatutkaca, manungsa kudu duwe watak kang gawe pepadang kratone ana ing kaca wirango.

Pasemon kang diwujudi ing Dieng iku buktine lan nyatane, emper-empere, kayata Kawah Candradimuka ya panas tenan yaiku candraning Rai kita. Dadi hakekate samangsane kita bisa Jiarah Mekah Madinah (Borobudur, Dieng) iku aja mung dipriksa saklamba, iku ibarate kita meguru kang wus diwejang-wejangake, kabeh-kabeh iku didunung ana ing ilmu kabatinan saupama wong memangan aja mung kulite (buntele) kang dipangan.

Ing Dieng pralambange Sendang Banyu Janjam, dadi ngemu rasa sekabehing manungsa yen bisa kudu sarwa sarwi digawe lega, adem ayem tentrem, kaya den banyu Janjam, kang ana ing tengah-tengahing Tlaga warna lan Tlaga Pengilon, simbule garuda ya nulih manengen. Ngemu rasa supaya kita tumindak kang jujur. Mula yen pancen niyat kersa dadi Satriya, santriya, rahadi manungsa, kawula, mengawula Gusti, sarate kudu bisa bagus ati, yaiku ngirib-irib mbalang utawa mbengkas napsu 3 (telu), yaiku : 1. Laumah kang ajak mangan ora narima, 2. Amarah kan tansah dipuji-puji, diajeni di aji-aji, 3. Supiyah kang tansah kepingin unggul nggugu diri, senajan ing batine tatu arang kaya kranjang, sugih utang, nanging aksine kudu garang njenggarang, ing Dieng dipralambangi :

1.  Guwa Upas, iku pralambage cangkem (lesan) manungsa, iku uga mbebayani, bisa metu upase (wisane) utawa bisa ngentek-entekake kapercayan.

2.  Kawah Sekidang, panase nguntar-untar iku pralambange panase kuping tumeka ing jerobe nguntar-untar, yen dituruti panas aten (kemeren, kabegjaning liyan).

3.  Kawah Candradimuka, tegese candraning Rai utawa rupane manungsa, ora lanang ora wadon, rumangsane emoh kalah ayu utawa bagus, mula ditambah iki – ditambak iku, ora ketang kaya kongsi kaya dibanda-banda, bot-bote karepe dipuji-puji bagus utawa ayu, pancen abot sesanggane, yen ora kadurusan, ing batin kadiya Kawah Candramuka kinebur, sumube munggah ing Rai, dadi comong (geseng).

Gunung Prahu, tegese ragane manungsa iku kaya dene prahu, iku kari sakersane sipemegang kemudi apa arep diiseni barang ala apa becik, iku yen kersa isenana kabecikan, dene kang kapialan kurebna.

Gunung Kendil, tegese gunung pertapan, sapa wonge kang bisa ngilangi sega, tegese pasa, ngeposake rasa, tapa nata papa cintraka, iku kasiyate bisa keturunan Kitab Suci dadine pitutur becik 5 ayat, kang dipecah-pecah dadi pyrang-prang ayat. Mula Gunung Kendil iku ceritane ana Kitab Sucine saka tilarane Kanjeng Nabi Sulaeman, tegese nganggoa solah tingkah kang iman. Nabi tegese pinunjul iku mesti pinujii, senadiyan tumeka ing janji, tapak lan tilase diaji-aji, iku kudu ditiru, marga ing sajroning manungsa jumeneng  Kitab Tu-Lesan  Suci, nanging isih katutupan Kendil marga durung solah Iman.

Tlaga Suwiwi, tegese yen kita iki wis jembar pengalamane lan uga bisa nglakoni pituturing guru kang Suci, iku sayekti bakal jembar tebane, bakal diasihi ing Gustine bakal akeh pasadulurane. Dene prasemone manuk burak, tegese burak yaiku tatit, yen Tanah Jawa Kanjeng Sultan Agung lan Kaki Cinde Omah, kang menyang Mekah amung 15 menit wis tekan, kesit kaya tatit, rikat kaya kilat, liya-liyane uga akeh.

Mula jaman kuna tanah Jawa ora bisa dijajah. Bisane marga Ratu diadu Ratu, yen saiki bangsa diadu karo bangsa, tetangga dadi pecah belah, iku aja diarah. Mulane iku aja sok ngala-ala wong kuna budha balik kita iki turunan wong apa ? Kita iki dudu bangsa Londa anggepe ke-Mlonda Londa persis kaya Londa, ya isih disebut Inlander Jaman Jepang ke-Jepang-Jepangen, ya isih Jawa sentut tai dikuconi resik dadi kumak-kumik. Apa maneh dadi Arab yen pengarang saya angel, ngarani Wahid jare Ngahad, ngarani Isnein jare Senen sapiturute akeh salahe. Mula ana tembang Cik dudu Londa dudu Jawa kebatinane dudu. Ooo, Bongbai jangko-jangko gela-gelo emoh diarani bodo.

Telaga Bale Kambang, tegese manungsa duwe kekarepan tansah kemambang kemelem kaya karet mulur mengkeret.

Sumur Jalatunda, tegese manungsa yen arep keparingan kanugrahan, tansah ditunda (dianti) nganggo dicoba, dijajal, digoda bisa kuwat apa ora, yen ora kuwat wahyune sida merat mlesat, malah nyangking werna-werna gerabah binanting pecah.

Kawah Sileri, tegese sakabehe manungsa iku duwe kotoran kapialan, kejahatan, kuwatir, was-was iku kudu dibuang. Gasiran Asu-Wotama, sakabehe manungsa tansah kemalingan kalebon rasa ala, kasebut panggodaning setan, iblis, laknat, tegese ajak gonjang-ganjing, kocar-kacir kawusanane.

Kacarita R. Asuwatama ngemban dawuhe kang Rama Pandita Durna, supaya mateni R. Parikesit, marga supaya aja lestari dadi Ratu adil ing nuswa Jawa, ing tembe R. Asuwatama jumeneng Ratu nanging jabang bayi R. Parikesit kinasih ing Dewa, ngerti ana Duratmaka (maling) nangis makantar-kantar gejol-gejol mancal pusaka kang gimletak ana ing sikil kepancal kontal malesat, ngenani Duratmaka Asuwatama kecandak dadane pecah, wasana R. Asuwatama ora sida dadi Ratu ing Tanah Jawa.

Pasemon Asuwatama iku uga saemper ing tanah air kita lagi bae lahir Merdika uga kalebon Duratmaka kang anggangsir tansah malih pasang aji sirep nanging jabang bayi R. Mardika ginugah ing Hyang Widi sakehing Duratmaka (maling) malihan Sirna ngemasi. “Telaga Merdika” tegese tanah air kita iki tansah arep diperkosa (bregada) arep dirobah dening Ratu Sabrang, semono sira ya arep diperkosa dening angkara murka, supaya tumindak jahat, kejem, musrik, murtat, mungkar, iku aja dituruti, marga cadangane ing jurang kasangsaran.

SA’KABEHING WUJUD IKU
AJA MUNG DIWACA SA’LAMBA

Mekah tegese panggonan. Sakabehing titah kepengin panggonan Edi tur Aeng. Musarofah tegese kawruh. Edi aeng yen di-embat-embat dadi kawruh pitutur. Tawaf tegese mider-mider. Nutur-nutur mideringrat tuturen kautamane. Masjid tegese temen. Sapa kang temen bakal tinemu. Wukuf tegese anteng. Bisane anteng iku eneng lan sa’eneng. Chajaros tegese Watu ireng. Kayu lan watu aja dianggep Allah.

Mesjidil Kharom tegese temen-temen. Kharom tegese larangan mula wong semedi iku kesengsem barang kang Adi utawa niyat nindakake kebagusan, iku tansah warna-warna reridune, Iblis Laknat, tansah ajak kocar-kacir gonjang-ganjing.

Kacarita :

Yen ing Dieng kasebut Sikrumpyang tetesing banyu  Wi, Adi winadahan bokor Kencana, mancur dadi 4 (papat) :

1. Kang mancur Ngidul-ngulon, dadi Sirayu (Sirah Hayu).

2. Kang mancur Ngalor dadi kali Calawada.

3. Kang mancur Ngetan dadi kali Wana Raja.

4. Kang mancur Mangulon dadi kali Badra.

Ing Sikrimpuyang, yekti dadi larangan, sapa-sapa kang wani-wani nyedak sendyana temen-temen dikaya temen, sayekti ilang ora bisa bali.

Iku beda karo Masjidil Kharom ing Arab. Yen ing Dieng diwujudi tuk mili papat kalimo karo kang asli.

Mula ngger putuku kang sun-eman-eman yen lali den eling-eling, yen sira uga kepanggonan kadang 4 kalima awakira, iku kudu dirukti dieman, disambat sebut, yen Arabe Sachabat kalima, yen Padalangan kalima Sabda, iku sayektine slamet.

Penget : Pamacane dibolan-baleni, yen pancen becik kudu diudi, para kanca warahana nulis Jawa, Arab, Latin kanggo nyateti We Yoga Dhi, ing tembe kanca-kanca dadi kanca kang Adi Aeng.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir

Posted in BUKU WE YOGA DHI

LAKU UTAMA KINASIH ING DEWA


Ana papat sarat-sarate yen kita arep bisa padang lan jembar tebane kang wajib dilakoni yen pancen kersa nindakake kebagusan, supaya metu nure (cahyane) yaiku kang diarani Nur Muhammad yen pancen kita ngaku umat Muhammad. Ayo pada ditiru ing tembe dilakoni bakal kinasih ing Gusti, marga wis dadi pengawak kang ngresepake ing liyan. Lan uga kita yen gelem ngaku Rakyat Indonesia panutan Ir. Soekarno, kang sayekti bisa tumindak ing pralambang 4 mau iku rak ya kinasih ing mungsuh, kinasih wong sajagad.

Gede cilik, lanang lan wadon, tuwa lan anom, sakabehe polah tingkah kang bisa ngresepake ing sapada-pada yen pancen kersa nglakoni penggawe becik ing ngisor iki sarate.

1. Niyat ingsun sumediya anglakoni ngrukunake sipat 20 kang dumunung ana badaningsun dewe, kang asal pating prentil, kang amrabawani pating prentiling atiningsun. Duh sipat-ingsun, 20 cacahe ayo pada kumpul dadi siji pada rekasa rumeksa, dadiya rahayu ing kene, ya rahayu ing kana polahira, ya polah ingsun, rupanira ya rupaningsun kang ngliputi dening kodrat-ingsun, manuta sakersaningsun Hyang mangarcana masbawa Sang Hyang rukun, rukun dening polah tingkah kang sugih pangapura, ala-ala becika, guyub rukun marang tangga, lan bangsa, ditepung-teoungake dadiya sadulur, sambung menyambung dadi siji, kasiyati teguh kukuh bakuh, rawe-rawe rantas, malang-malang putung, iku tumrap ing awakira, sa-uga Negara kita, iku yen dilakoni bakal kinasih, kaya dene Ir. Soekarna.

2. Niyat ingsun sumedya anglakoni ngurip-urip kayu urip kang kuru, kang dumunung ana ing badaningsun, kang amrabawani kuruning awakingsun. Duh kayuningsun, kang papat cawang 12, kembang 36, godong 144. hayo uripa, sira ngrembuyung, dadiya Rahayuningsun, Rahayu ing kene, Rahayu ing kana, dadiya ngrembuyung kaya dene Ringin Agung, agunge pamengkunira agung pamengkuningsun, Byar subur Ringiningsun, dening Kodratingsun manuta sak karsaningsun, Hong mangarcana masbawa Sang Hyang Ayu, ayu ayom ayem tentrem, tentrem ayem awakingsun tentrem wong se-Indonesia, tentrem dening tindak kang tansah ngayomi ing liyan. Lakune kudu bisa ngendekake angkara supaya ayom.

Dene tapane salawase kudu gawe adem ayome ing sapada-pada kang panas ati dadi ademadema, supaya ayom.

3. Niyat ingsun sumediya nglakoni nangekake pari (rejeki) kang tansah dipangan ama, kang amrabawani dadi rusang-rusang kekurangan, kang ama ing badan ingsun, kang ingsun ninggal Ibu Pertiwi lan Dewi Sri, ingsun sumediya rumeksa Dewi Sri cara kuna-kuna nenangi dalan 8 (wolu) 9 tumeka, lan Sahabat kalima, bisoa harum angambar-ambar wangi kongsi lima cacahe kang wis ana ing badan ingsun, manuta sekarsaningsun. Hong mangarcana maswaba Sang Hyang Arum, arum angambar awangi, wangi dening asmaningsun kang tansah eling lan eman marang kang momongi badaningsun.

Tapane selawase kudu dedana (weweh) yen oman kudu loman adil ing sapada-pada tumitah. Lakune nutupi bolongan Nawa 9 angesti sawiji, lan trisna marang sahabat kalima pancer, supaya arum mawangi, lan kudu gesit tangi,  gesit aja kongsi kerina, kawanen, yen bisa tangi ing wayah byar esuk, anggarap pagawean kang matuk.

4. Niyatingsun semediya nglakoni jujur lan suci, kang uga wis ana sajroning awakingsun, kang wis ilang piyandele, ilang daya kekuatane, kang amrabawani nggayuh-nggayuh rutuh nyandak-nyandak tuna, tansah ringkih kaya dene kewan cacing tanpa aji, gumeregah kaya digugah binukak jroning ati. Hya saiki sira tangiya, kajujuraningsun, sira rumeksoa badaningsun,dadiya jujur, subur, makmur jujuringsun manuta sakersaningsun, dening kodratingsun, Hong mangarcana  maswaba Sang Hyang Jujur, jujur subur teguh kukuh bakuh, teguha omanku, kukuha imanku, bakuha amanku, aman amana bangsaku aman dening polah tingkah kang jujur. Lakune salawase kudu tumindak jujur, tapane betah ora turu, lan betah ora mangan, sinaune nyuda sare lan nyuda dahar, ya nyuda kanepson, sregep nyambut gawe.

Penget : Ngelmu iku kelakone lan panemu, pasahe lan tapa, iku awit kuna-kuna kang diagem embah lan eyang-eyang kita, bayo pada ngabekti marang leluhur embah buyut kita, kang patilasane tansah kuncara.

Pangandikane embah ngger putuku aja pada longkang wewaraha sira, marang tangga lan kanca-kancanira, bisoa nulis Jawa, latin, Arab, kanggo nyateti pitutur iku, jenengna Pengajian paguyuban “Sabda Rukun” yen pitutur “We Yoga Dhi” iki dianggep ADHI, wis disediyani nang  “Toko Sinar Hadi” dene yen dilakoni kanti jujur, mengko tentu makmur.

DIENG KE-INDAHAN EDI TUR AENG
MINANGKA LINTANG PANCA-SILA

Sauwise dilakoni lelakon-lelakon 4 perkara iku kang diarani kawula bisa mangawula ing Gusti, tegese saguh lan agesti sawiji bisa lukar saka bronjong 4 iku tumuli bisa metu nure (cahyane) kaya dene lintang bima sekti, iku kena diarani luhur termashur ing kebagusane, ing kono banjur kasebut manungsa kang asmane luhur, kasebut pinunjul, dasare jujur lan suci disebut Edi tur Aeng sapa weruh mesti wedi tur asih, marga wis kinasih.

Ing tanah Jawa kang nglakoni bisa dadi pepadanging bangsa nganggo dedasar Kalima sabda, sahabat lima, kalima pancer, dadi lambang “Panca-Sila” asimbul lintang ana ing dada garuda manungsa kang pinunjul iku cipta pandita ratu, bisa bukti lan nyata Prabu Ajijayabaya nilari buku jangka Jayabaya saiki nyata. Patih Gajahmada termashur ing kadikdayane bela negara, Kanjeng Pangeran Dipanegara tetep kuncara bela negara lan bangsa. R. Untung tetep kuncara bela negara lan bangsa.

Dr. Sutomo uga kuncara pembela negara, wiwit kuna makuna perjuangan melawan penjajah tansah ganti berganti. Jalma manjalma, kongsi dialami dening perjuangan. Ir. Soekarno kaleksanan nyipta manjalmane Jamus Kalima sabda, dadi Kalimah sahadat, manjalma  dadi Panca-Sila.

Ing tanah Jawa patilasan-patilasan para kuna, kang kuncara iku persasat saben desa ana, sapa kang ora percaya ? Mara jajal yen wani sembrana, sida ketula-tula. Saiki dibanding-banding keliling monca Proja sedonya, endi ana petilasan kang kaya ing tanah Jawa, persasat saben desa ana. Mula iku bangsa-bangsaku yen kersa ayo pada didandani, supaya eling marang dawuh-dawuh leluhur kuna-kuna semono uga ibarate omah kang dipanggoni supaya dilakoni lan dirumat, supaya sabrayat pada harkat, aja mung nganggoni omahe wong liya iku kurang utama, duweke dewe di sepirakake nggunggung duweke tanggane, iku saya suwe saya entek harkate drajate, sandang lan pangane, ya ekonomine, ya kesugihane.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir

Posted in BUKU WE YOGA DHI

AJA KAYA CACING


DESA PATAK BANTENG
“Aja Piyayang-piyiying Kaya Cacing”

Pralambang bangsa Indonesia, kang wis dilarah-larahake dening pejajah, warna lapisan kaya kang kasebut ing duwur iki perjuangan kita awit kuna-makuna, kayata wiwit perjuangan She Siti Jenar dilebur, lah Raden Unrung dilebur, lair maneh Sarekat Islam dilebur, lair Sarekat Rakyat dilebur, lair maneh Budi Utama dilebur lair maneh P.N.I Banteng dilebur, lair maneh Parindra dilebur, dadi sepi nyeyet, data nana sabawane walang kumrisik, marga kaoncatan Jimat kalimasada, lan Kaki Sabdopalon, tan kocapa kaya rawuhira Kaki Sabdopalon lan Jimat Kalimasada, kaya dene suwarane gunung njeblug “Gleger”.

Bangsa Indonesia pada milih dadi Patak Banteng, Embah Patak Banteng, Eyang dadi Patak banteng, anak dadi Patak banteng !

Sega jagung dadi Banteng, tela mentah dadi banteng wong Tani dadi Banteng !

Kyai dadi Banteng ! Santri dadi Banteng ! Pandita dadi Banteng ! Cantrik dadi Banteng ! Sak Indonesia Pemuda watak “Banteng”.

Gatuk karo ngendikane Ir. Soekarno rikala arep mangkat dikunjara dening Abu Lahab (penjahat) ana ing guwa Bawana. Ir. Soekarno cancut tali wanda, njejak Bantala sesumbar bakal ngetokake aji Panca Sona Bala Sayuta, mangkene pangandikane : “Yen Soekarno mati siji, lair 10 Soekarno, 10 mati, lair 100 Soekarno, 100 mati, lair 1000 Soekarno, 1000 mati, lair 10.000 Soekarno”. Sak Indonesia dadi Soekarno kabeh, iku bisa klakon. Bupati dadi Soekarno, Polisi dadi Soekarno, P.I.D dadi Soekarno, Saradadu dadi Soekarno, Sudagar dadi Soekarno, musuh lebur dadi Soekarno, wong Tani dadi Soekarno, pengarang We Yoga Dhi kongsi saiki dadi Soekarno. Hayo ! Sapa kang lali den elingake ! Aja dolan adoh-adoh, baliya ! baliya ! dadi Soekarno. Hayo Jimate pada diasta, Kalima Sabda ya Pancasila.

Sing sapa ora gelem dadi Ir. Soekarno sayekti bakal kasiku ing tanah wutah getihe kang dipanggoni, iki kena diarani Kapir, tegese kabronjong ing kapialan, pungkasan kewirangan ora gelem ngrungkebi tanah wutah getihe, satah (sutik) ngaku Jawa kang aran Jawata. Iku tumrap kanggo kelahiran. Dene bab kebatinan , sapa wong kang bisa : 1. Nggaru ala lan becik, 2. Yen ana rejane jupuken sarine, 3. Iku ing tembe bisa sejajar tegese manunggal kawula lan Gusti, iku ya Rasulullah ya rasa tepa Slira, 4. Iku bisa Sakti tur Aeng (aneh), 5. Iku bisa Suren Gede = ringin agung, ya mesti dadi pengayoman ing putra wayah, 6. Iku bisa kongsi Lobang tegese lobang katurutan sak sedyane, 7. Iku dimurahi ing pari rejeki apa kang tinandur bisa makmur, marga eling ing “Sahabat Kalima”.

Kesit (sregep) lima cacahe iku bisa arum awangi angambar-ambar kaya dene kembang, sakabehe para Dewa pada wedi tur asih, aja maneh para titah. Yen cara Sarengat iku lagi tekan seperempat ADIL.

S. iku yen sinawang kaya dene Banteng, njenggereng, nanging ora medeni, sapa kang weruh sajak wedi, yaiku watake manungsa, kang bisa oman, iman, loman kautaman, bisa oman ing jaman aman, ayo pada titen-titenan, totohane awet-awetan. Mula iku kang kongsi TERUS, anggone tumindak kabagusan, watake wong kang iman iku supaya teguh kaya dene Banteng, emoh goroh emoh ngapusi, emoh ngrebut kursi adol aksi, watake wong iman iku mung Gusti kang kaesti, senadyan tumeka pati. Mula iku yen pancen temen-temen pada ngaku kawulane Gusti, aya pada sesuci ana ing pancuran kang aran Bima Lukar, tegese : Lukar = wuda, Bimo tegese buntel. Lukarana samudayane tumrap kamurkan kadonyan, yen Arabe Tachalul tegese cukur tumrap kadonyan, kanggo keadilan tepa-slira, ora kena ngarep-arep pawehing liyan, iku yen bisa nglakoni Bagus ati, iku sayekti dadi Sirah Hayu, tegese wis pangawak Puji keslametan, sakehing kali-kali pada awot teluk dadi Sirayu, semono uga sira bakal dadi “Sirah Hayu” (slamet).

ngGer putuku rungokna tegese “Bina Lukar” iku kebatinan. Bima tegese bungkus. Mangertiya yen sira iku tansah peteng iku, sejatine mung kabronjong (kabuntel) ing warna-warna lapisan bunten, yaiku : Bumi, Geni Banyu, Angin Srengenge lintang, rembulan, kang kinodrat nguripi ing badanira, mangkene wijang-wijangane :

1.  Kuwatir ora sugih, apus-ingapusan dadi pecah belah Rante Panca Sila pating prentil, sadulur ora pada mampir.

2.  Kuwatir ora makmur, tumindak ora jujur. Wusanane kayu ringin agung, godonging aking, dadi kuru gering.

3.  Kuwatir ora oman kadonyan, tumindak gawe kapitunan ing liyan. Wusana dadi ora aman, pari lan Kesite dipangan ama.

4.  Kuwatir ora singgih, tumindak silih ungkih, nggunggung diri kelangan pribadi, wusana ilang watak Kasatriya. Bnateng babak bundas kari batang, kapercayane ilang.

Papat bungkus prabawa kuwatir iku yen kersa ilangana (lukarana) nganggoa kabagusane, yaiku kang diarani ngracut kadang 4, yen cara Arabe Simbul Burak, yen Jawane Simbul Pacul tegese kebagusan 4 aja ucul, yen Jaman iki asimbul LINTANG BIMASAKTI, byar padang ora ana reribed apa-apa ora ana pepeteng apa-apa. Yaiku laire Ratu Adil, wis ana dadnira, mula sira kabeh tindakena keadilan nanging aja keliru ngarani Ratu Adil sarira di Wisma tegese iku wis ana ing badanira iku, nanging isih pada kabronjong patang kuwatir nafsu 4. yen pancen kersa hayo pada lakonana.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir

Posted in BUKU WE YOGA DHI

OMAN LOMAN AMAN


DESA PARIKESIT “OMAN LOMAN AMAN”

Tegese sing sapa wis bisa antuk kanugrahan, kamulyan, nanging aja ninggal oman, lan kasregepan, kanggo nyukupi sarat-sarat tumrap marang kadonyan, kanggo nyukupi kabutuhan hariyan supaya bisa cukup, nanging kanggo keadilan netepi dawuhing Gusti tumrap bebrayan kamanungsan, iku tumrap ing kelahiran.

Dene tumrape kebatinan, yen lali den elingake, yen kita ora mung siji, kudu eling marang Kang paring Gesang, marga urip iku ana kang nguripi. Prasemon pari iku ana 9 las, kiwa lan tengene, kena diarani Jawane sak njabane wangen lan sak jroning wangen, kang momongi kita iki. Dene lakune  junjungan kita Kanjeng Nabi Muhammad s.a.w.

Sakabate 4 : Abu Bakar, Umar, Usman, Ali, kalima Kanjeng Nabi.

Malaekate 4 : Jibril, Mikail, Isrofil, Idjroil, kalima Kanjeng Nabi.

Iki yen cara Jawane kang diarani, eling marang kang momongi, iku bakal diemong keslametane, yen Jawane :

Kadang 4 : Luamah, Amarah, Sofiyah, Mutmainah kalima pancere.

Kadang sinarawedi 4 : Mar Marti, Kakang Kawah, Adi Ari-ari, getih Puser kalima pancere.

Yen cara Kanjeng Nabi Muhammad s.a.w. iku ing saben arep kersa apa bae tansah pamit marang Kadang Jibril sak piturute. Semono uga kita kudu anut-anut, dene carane kaya ngisor iku :

Mar Marti, kakang Kawah, adi Ari-ari, getih Puser kadangku 4 kalima pancer, aku golek sandang pangan, hayo rewang-rewangana, marga gampang iku yen arep kajat apa bae kudu disambat, dene yen kita turu, jaganen lan reksanen, yen ana sengkala rubeda sira gugaha, lan tangekna ing jam 5 esuk, nanging yen ngililir tumuli gregah tangiya, yen sira mangan iku pintanen, kira-kira seprapat sendok, lagi wiwit mangan 3 sendok aja dilawuhi (sega tok bae) awak mangan aku ora.

Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
————————————
Alang Alang Kumitir